1. ۱دل من خواهی و اندوه دل من نبریاینْت بی‌رحمی و بی‌مهری و بیدادگری
2. ۲تو بر آنی که دل من ببری دل ندهیمن بدین پرده نیم، گر تو بدین پرده دری
3. ۳غم تو چند خورم و انده تو چند برمنخورم تا نخوریّ و نبرم تا نبری
4. ۴هر زمان گویی بر دو رخ و بر عارض منقمرست و سمن تازه خوشبوی طری
5. ۵چه کنم گر تو به عارض چو شکفته سمنیچه کنم گر تو به رخ همچو دو هفته قمری
6. ۶بیش از آن باشد کز عشق تو من موی شدمسال تا سال خروش و ماه تا ماه گری
7. ۷شمع افروخته بینم چو به تو در نگرمشمع ناسوخته بینی چو به من درنگری
8. ۸بندگی خواهی از من بخر از میر مرابنده تو نشوم تا تو ز میرم نخری
9. ۹خاصه آن بنده که ماننده من بنده بودمدح گوینده و داننده الفاظ دری
10. ۱۰سال تا سال همه مدحت او نظم کنمنکند میر دل از مهر چنین بنده بری
11. ۱۱میر ابو احمد شهزاده محمد ملکیحق شناسنده و معروف به نیکو سیری
12. ۱۲گر گهر باید او هست امیری گهریور هنر بادی اوهست امیری هنری
13. ۱۳ای ملکزاده امیریکه ز ابناء ملوکبه کمال و به خرد بیشتر و پیشتری
14. ۱۴بس پسر کونه به کام و به مراد پدرستتو ملکزاده به کام و به مراد پدری
15. ۱۵به مراد پدری وین ز قوی دولت تستلاجرم چون به مراد پدری بر بخوری
16. ۱۶پدر از خوی تو شادست تو هم شادان باشکه همی سخت نکو دانی کردن پیری
17. ۱۷پسر آن ملکی تو که زبان رنجه شودگر ز آثار فتوحش تو یکی برشمری
18. ۱۸پسر آن ملکی تو که ز پولاد سپربا سر ناوک او کرد نداند سپری
19. ۱۹گوهری نیست پسندیده تر از گوهر توبا پسندیدگی گوهر فخر گهری
20. ۲۰شاه فرخنده پی و میری آزاده خوییگرد لشکر شکن و شیری دشمن شکری
21. ۲۱برترین چیزی شاهان را نیکو نظریستهیچ کس نیست ترا یار به نیکو نظری
22. ۲۲به علی مردمی و مردی نامی شد و توگر علی نیستی ای میر علی رادگری
23. ۲۳بادل حیدری و برخوی عثمان، چه عجبزانکه بادانش بوبکری و عدل عمری
24. ۲۴هم به رادی علمی و هم به مردی علمیهم به حری سمری هم به کریمی سمری
25. ۲۵خطری شاهی، وز نعمت و جاه تو شودمردم خطی اندر کنف تو خطری
26. ۲۶بحر، جایی که کف راد تو باشد ثمرستبلکه پیش کف تو کرد نداند شمری
27. ۲۷چون بر آهنجی شمشیر و فروپوشی درعپشت و روی سپهی اصل و فروع ظفری
28. ۲۸باش تا با پدر خویش به کشمیر شویلشکر ساخته خویش به کشمیر بری
29. ۲۹آن نمایی که فرامرز ندانست نمودبه دلیری و به تدبیر نه از خیره سری
30. ۳۰کافر کشته بهم بر نهی و تابه تبتبه سم باره به کافور همی پی سپری
31. ۳۱من به نظاره جنگ آیم و از بخشش تومرمرا باره پدید آیدو ساز سفری
32. ۳۲میر مر ساز سفر داد مرا لیکن منهمه ناچیز و تبه کردم از بی بصری
33. ۳۳پیش ازین شاه ترا جنگ نفرمود همیتا بدید آنکه تو چون پر دلی وپرجگری
34. ۳۴چون بفرمود که امسال به جنگ آی و بروتا بداند که تو با زهره تر از شیر نری
35. ۳۵تا نیامیزد با زاغ سیه باز سپیدتانیامیزد با باز خشین کبک دری
36. ۳۶تا نباشد به هنر آهو همتای هزبرتا نباشد به گهر مردم همتای پری
37. ۳۷شادبادی و همه ساله به تو شاد پدرشادیی کان نشود تا به قیامت سپری
38. ۳۸در حضر گوشه تو همچو نگار چگلیدر سفرمرکب تو همچو بت کاشغری