1. ۱مرا دلیست گروگان عشق چندین جایعجب تر از دل من دل نیافریده خدای
2. ۲دلم یکی و درو عاشقی گروه گروهتودرجهان چو دل من دلی دگر بنمای
3. ۳شگفت و خیره فرو مانده ام که چندین عشقبیک دل اندریارب چگونه گیرد جای
4. ۴حریصتر دلی از عاشقی ملول شوددلم همی نشود، وای از این دل من وای
5. ۵نداند این دل غافل که عشق حادثه ایستکه کوه آهن با رنج او ندارد پای
6. ۶دلا میانه چندین هزار شغل اندرچگونه سازی مدح امیر بار خدای
7. ۷جلال دولت عالی محمد محمودامام داد گران شاه راستی فرمای
8. ۸ستوده ای که گرامی تر از ستایش اوسخن بهم نکند خاطر ملوک ستای
9. ۹سخن شناسی کز بیم نقد کردن اوشود زبان سخنگوی، گنگ و یافه درای
10. ۱۰ز بر اوو عطاهای اوهمیشه بودچو تختهای عروسان سرای مدح سرای
11. ۱۱اگر ترا سخن اندر خور ستایش اوستزخسروان جهان جزبه خدمتش مگرای
12. ۱۲وگر پسند کند خدمت ترا یک روزبه روز جز بدر او مکن درنگ و مپای
13. ۱۳چو دل به خدمت او دادی و ترا پذیرفتزخدمت دگران دل چو آینه بزدای
14. ۱۴کسی که خدمت جز اوکند همیشه بودز بهر عاقبت خویشتن دل اندروای
15. ۱۵توفرخی! که ترا از جهان امید بدوستهمیشه تا بتوانی زخدمتش ماسای
16. ۱۶به عون دولت او آرزوی خویش بیاببه جاه خدمت او سربه آسمان برسای
17. ۱۷بقای او طلب و وقت هر نماز بگویکه یا الهی! اندربقای او بفزای
18. ۱۸ایا جمال جهان را و عز دولت راچو روح در خور و همچون دو دیده اندر بای
19. ۱۹به علم خواندن و قرآن نهاده ای دل و گوشجز از تو گوش نهاده به بانگ بربط و نای
20. ۲۰بروز ده ره بر دولت تو حکم کنندمنجمان به سطرلاب آسمان پیمای
21. ۲۱بزرگی و شرف و دولت وسعادت و ملکهمی درفشد ازین فرخجسته پرده سرای
22. ۲۲شهان پیشین فر همای بودندیزبهر فال به هر کس کشان فتادی رای
23. ۲۳اگر همای نبودی خجسته رایت توکه داندی که همایون بود به فال همای
24. ۲۴به کبک ماند در پیش آن همای جهانتو ازمیانه درون تاز و کبک رابربای
25. ۲۵مثال ملک چو باغیست پر شکوفه و گلتو شادمانه تماشا کنان به باغ درآی
26. ۲۶ز تاج شاهان پر کن حصار شادخ راچو شاه شرق ز گنج ملوک قلعه نای
27. ۲۷همه ولایت خالی کن از سپاه عدوچنان که شاه جهان هند را زلشکر رای
28. ۲۸تو در ولایت و دولت همی گسارمداممخالفان را در بندو غم همی فرسای
29. ۲۹همیشه تا که شود روز وشب به یک میزانچو آفتاب به برج حمل بگیرد جای
30. ۳۰چو آفتاب فروزان به تخت ملک بمانچو آسمان فرا پایه در زمانه بپای
31. ۳۱موافقان را مهرت نبید نوش گوارمخالفان را خشم تو زهر زود گزای
32. ۳۲سرای ملکت و در وی سرای پرده توچو باغ پر سرو از لعبتان چین و ختای