1. ۱از باغ باد بوی گل آورد بامدادوز گل مرا سوی مل سوری پیام داد
2. ۲گفتا من آمدم تو بیا تا بروی منآزادگان ز خواجه بنیکی کنند یاد
3. ۳خواجه بزرگ ابوعلی آن بی بهانه جودخواجه بزرگ ابوعلی آن بی بهانه راد
4. ۴دستور شهریار که اندر سپاه اوصد شاه و خسروست چو کسری و کیقباد
5. ۵این شهریار تا ابد الدهر زنده بادوین خواجه جاودانه بدین شهریار شاد
6. ۶شادند و بیغمند همه مردمان بدوچندانکه ممکنست بشادی همی زیاد
7. ۷رادست شاه وخواجه همان راه برگرفتبا شاه بس موافق و اندر خور اوفتاد
8. ۸این راد مرد را بکه خواهم قیاس کردکاندر جهان بفضل ز مادر چنو نزاد
9. ۹از عدل و داد به چه شناسی درینجهانآراسته ست مجلس خواجه بعدل و داد
10. ۱۰شرم و تواضعست مر او را ز حد بدرآری چنین بود چو خرد باشد اوستاد
11. ۱۱ما را همی نشاند و شاهان ترک راآنجا ز بهر فخر بسر باید ایستاد
12. ۱۲ایمن شداز بد و بهمه کامها رسیدآنکس که پای خویش بدین خانه در نهاد
13. ۱۳جاوید شاد باد و تن آسان و تندرستآن مهتر کریم خصال ملک نژاد
14. ۱۴این نوبهار خرم و این روزگار خوشبر خسرو جهان و بر او بر خجسته باد
15. ۱۵بدخواه اونژند و سر افکنده و خجلچون کل که از سرش برباید عمامه باد