1. ۱قوی کننده دین محمد مختاریمین دولت محمود قاهر کفار
2. ۲چو بازگشت به پیروزی از در قنوجمظفر وظفر و فتح بر یمین و یسار
3. ۳هنوز رایتش از گرد راه چون نسرینهنوز خنجرش از خون تازه چون گلنار
4. ۴هنوز ماه ز آوای کوس او مدهوشز عکس تیغش خیره ستاره سیار
5. ۵ز بهر ریختن خون دشمنان خدایز بهر قوت دین محمد مختار
6. ۶رهی بپیش خود اندر گرفت و گرم براندبزیر رایت منصور لشکر جرار
7. ۷رهی چگونه رهی، چون شب فراق درازچو عیش مردم درویش ناخوش و دشوار
8. ۸نشیبهاش چو چنگالهای شیر درشتفرازهاش چو پشت نهنگ ناهموار
9. ۹بشب سرشته و آغشته خاک او از نمبروز تیره و تاری هوای او ز بخار
10. ۱۰چو کاسموی گیاهان او برهنه ز برگچو شاخ رنگ درختان او تهی از بار
11. ۱۱میان بیشه او گم شدی علامت پیلگیاه منزل او بستدی سلیح سوار
12. ۱۲برفت گرم و بدستور گفت کز پی منتو لشکر و بنه را رهنمای باش و بیار
13. ۱۳چو من بجنگ سوی آن سپه سپاه کشمتو آن سپه را همچون سپاه شاه انگار
14. ۱۴ببرد پنج یک از لشکر و بلشکر گفتکه نیست آن سپه بیکرانه را مقدار
15. ۱۵نماز شام ز بهر طلایه پیش برفتمحمد عربی با جماعت احرار
16. ۱۶هنوز میر خراسان براه بودکه بودطلایه دار بر آورده زان سپاه دمار
17. ۱۷کشان کشان همی آورد هر کسی سوی اومبارزان و عزیزان آن سپه را خوار
18. ۱۸ملک برفت و علامت بدان سپاه نمودبدان زمان که بسیج نهار کرد نهار
19. ۱۹درین کرانه فرود آمد و کرانه نکردز مکر کردن نندای ریمن مکار
20. ۲۰شب اندر آمدونند اسپاهرا برداشتبرفت و پیش چنین شه، شدن نباشد عار
21. ۲۱همی شدند وهمی ریخت آن سپاه سلیحچنانکه وقت خزان برگ ریزداز اشجار
22. ۲۲شب سیاه مر او را تمام یاری دادخنک کسی که مر او را تمام باشد یار
23. ۲۳چو راست روی شب تیره برگفت وبرفتز دست روز درخشنده رایت شب تار
24. ۲۴بجای لشکر ایشان نگاه کرد ملکندید زیشان جز خیمه بر زمین آثار
25. ۲۵برفت بردمشان یک دو منزل و همه رابکشت و دشمن دینرا بکشت باید زار
26. ۲۶خیارگان صفت پیل آن سپه بگرفتنفایگانرا پی کرد و خسته کرد و نزار
27. ۲۷فرو گرفت ز بالای بار پیلانشانبه درج گوهر سرخ و به تنگ زر عیار
28. ۲۸تبارک الله از آن خسروی که در هنرشزبان خلق همی بازماند از گفتار
29. ۲۹بغزو کوشد و شاهان همه بجستن کامبجنگ یاز دو شاهان همه بجام عقار
30. ۳۰چو روز روی بدو کرد، روی کرد بغزوچه کینه دارد با عالم همه اشرار
31. ۳۱ایا شجاعت را نوک نیزه تو پناهایا شریعت را تیغ تیز تو معیار
32. ۳۲بسا بتا که تو برداشتی ز بتکده هاچنان بتان که ز لاهور برگرفتی پار
33. ۳۳ز بهر آنکه بتان را همی پرستیدندمخالفان هدی اندر آن بلاد و دیار
34. ۳۴بتان زرین بشکستی و بپالودیبنام ایزد از آن زرها زدی دینار
35. ۳۵کلیدهای شهادت نهادی اندر گنجزهی ذخایر گنج تو طاعت جبار
36. ۳۶بهر کلیدی از آن جبرئیل باز کنددر بهشت برین پیش تو بروز شمار
37. ۳۷خدایگانا مدح تو چون توانم گفتکه برترست ز گفتار من ترا کردار
38. ۳۸شنیده ام که فرامرز رستم اندر سندبکشت مارو بدان فخر کرد پیش تبار
39. ۳۹از آن سپس که گه کشتن از کمان بلندهزار تیر برو بیش برده بود بکار
40. ۴۰تو پادشاه یکی کرگ کشتی اندر هندچنین دلیری نیکو ترست از آن صدبار
41. ۴۱همیشه تا چو درمهای خسروانی گردستاره تا بد هر شب ز گنبد دوار
42. ۴۲نماز شام پدید آید آفتاب از دورچو زرگون سپری گشته گرد از پرگار
43. ۴۳عزیز باش و بزرگی بدانکه خواهی دهامیر باش و جهانرا چنانکه خواهی دار
44. ۴۴کشیده فخر وشرف پیش رایت تو سپاهگرفته فتح و ظفر گرد موکب تو مدار
45. ۴۵دو چیز دار برای دو تن نهاده مقیمز بهر ناصح تخت وز بهر حاسد دار
46. ۴۶بفال نیک تراماه روزه روی نمودتو دیر باش و چنین روزه صد هزار بدار