1. ۱هر سپاهی را که چون محمود باشد شهریاریمن باشد بر یمین ویسر باشد بریسار
2. ۲تیغشان باشد چو آتش روز و شب بد خواه سوزاسبشان باشد چوکشتی سال و مه دریا گذار
3. ۳از عجایب خیمه شان با شد چو دریا وقت موجوز غنایم خانه شان چون کشتی آکنده ز بار
4. ۴شاخ کرگانشان بود میخ طویله در سفرچنگ شیرانشان بود تعویذ اسبان در شکار
5. ۵بگذرند از رودهای ژرف چون موسی ز نیلبر شوند از کنده چون شاهین بدیوار حصار
6. ۶کوکب ترکش کنند از گوهر تاج ملوکوز شکسته دست بت بردست «بت رویان » سوار
7. ۷از سر بت بند مصحف ها همی زرین کنندوز دو چشم بت دو گوش نیکوانرا گوشوار
8. ۸تیغ ایشان دست یابد با اجل در یک بدناسبشان بازی کند با شیر دریک مرغزار
9. ۹هر که چون محمود پشتی دارد اندر روز جنگچون سر لشکر مقدم باشد اندر کار زار
10. ۱۰لشکر او پیش دشمن ناکشیده صف هنوزاو بتیغ از لشکر دشمن بر آورده دمار
11. ۱۱من ملک محمود را دیدستم اندر چند جنگپیش لشکر خویشتن کرده سپر هنگام کار
12. ۱۲مردمان گویند سلطان لشکری دارد قویپشت لشکر اوست در هیجا بحق کردگار
13. ۱۳پیش ایزد روز محشر خسته بر خیزد ز خاکهر که از شمشیر او شد در صف دشمن فکار
14. ۱۴نیست از شاهان گیتی اندرین گیتی چو اووقت خدمت حق شناس و وقت زلت بردبار
15. ۱۵هر زمان افزون ز خدمت شاه پاداشی دهدخادمان خویشرا، وینرا عجب کاری مدار
16. ۱۶آنچه کرده ست از کرم با بندگان امروز اوبا رسولان کرد خواهد ذوالمنن روز شمار
17. ۱۷هر یکی را در خور خدمت ثیابی دادخوبخلعتی کو را بزرگی پود بود و فخر تار
18. ۱۸زنده گردانید یکسر نام خویش و نام فخرنیست گردانید یک یک نام ننگ و نام عار
19. ۱۹جان شیرین را فدای آن خداوندی کنندکز پس ایزد بودشان بهترین پروردگار
20. ۲۰از رضای او نتابند و مر او را روز جنگیکدل و یک رای باشند و موافق بنده وار
21. ۲۱وقت فتح از بخشش نیکو بودشان ملک ومالوقت بزم از خلعت نیکو بودشان یادگار
22. ۲۲بخششی کان دخل شاهان بودی اندر باستانخلعتی کان خسروان را بودی اندر روزگار
23. ۲۳پیش خسرو روز خدمت چون خزان اندر شودباز گردند از فراوان ساز نیکو چون بهار
24. ۲۴از نوازشهای سلطان دل پر از لهو و طربوز کرامتهای سلطان تن پر از رنگ و نگار
25. ۲۵بر میانشان حلقه بند کمرها شمش زرزیر ران با ساز زرین مرکبان راهوار
26. ۲۶از تفاخر وز بزرگی و زکرامت بر زمینزیر نعل مرکبانشان مشک برخیزد غبار
27. ۲۷زینهمه بهتر مر ایشان راهمی حاصل شودچیست آن، خوشنودی شاه و رضای کردگار
28. ۲۸با چنین نیکو کرامت ها که می بینند بازبیش ازین باشد کرامتشان امید از شهریار
29. ۲۹وانگهی زیشان نباشد نعمت سلطان دریغنعمتی کو را بر آن کرده ست یزدان کامگار
30. ۳۰نعمتش پاینده بادو دولتش پیوسته باددولت او بیکران و نعمت او بی کنار
31. ۳۱بندگان وکهتران را حق چنین باید شناختشاد باش ای پادشاه حقشناس حقگزار
32. ۳۲راست پنداری خزینه خسروان امروز شاهبر رسولان عرضه کرد و بر سپه پاشید خوار
33. ۳۳کز در میدان او تا گوشه ایوان اومرکب سیمین ستامست و بت سیمین عذار
34. ۳۴هر نو آیین مرکبی زان کشوری کرده پریشهر بتی زان صد بت زرین شکسته در بهار
35. ۳۵آن بکشی زینت میدان خسرو روز جنگوین بخوبی شمسه ایوان خسرو روز بار
36. ۳۶آن برزم اندر نبشته پیش او دشت نبردوین ببزم اندر گرفته پیش او جام عقار
37. ۳۷از فراوان دیدن هرای زر امروز گشتدیده اندر چشم هر بیننده ای زر عیار
38. ۳۸کی بود کردار ایشان همبر کردار اوکی تواند بود تاری لیل چون روشن نهار
39. ۳۹ای یمین دولت عالی و ملت را امیندولت از تو با سکون و ملت از تو با قرار
40. ۴۰عزم تو کشور گشا و خشم تو بدخواه سوزرمح تو پولاد سنب و تیغ تو جوشن گذار
41. ۴۱موی بر اندام بدخواهت زبان گردد همیاز پی آن تا زشمشیر تو خواهد زینهار
42. ۴۲یک سوار از خیل تو، وز دشمنان پنجاه خیلیک پیاده از تو وز گردنکشان پانصد سوار
43. ۴۳هم سخاوت را کمالی هم بزرگی را جمالهم شجاعت راجلالی هم شریعت را شعار
44. ۴۴تا درخت نار نارد عنبر و کافور برتا درخت گل نیارد سنبل و شمشاد بار
45. ۴۵تا ز دیبا بفکند نوروز بر صحرا بساطتا ز دریا بر کشد خورشید بر گردون بخار
46. ۴۶دیر باش و دیر زی وکام جوی وکام یابشاه باش و شاد زی و مملکت گیر و بدار