1. ۱مرا با عاشقی خوش بود هموارکنون خوشتر، که در خور یافتم یار
2. ۲کنون خوشتر، که ناگاهان برآوردمه دو هفته من سر ز کهسار
3. ۳کنون خوشتر، که با او بوده ام دیکه بودم بی رخش افکار بسیار
4. ۴کنون خوشتر، که با او خفته ام دوشکه بودم در غمش بسیار بیدار
5. ۵کنون خوشتر، که با وی کرده ام خوشکه دیدم در غمش بسیار آزار
6. ۶شب دوشین، شبی بوده ست بس خوشبجان بودم من آن شب را خریدار
7. ۷نگار خویش را در بر گرفتمخزینه بوسه او کردم آوار
8. ۸دو زلفش را بمالیدم بدو دستسرای از بوی او شد طبل عطار
9. ۹گهی شب روز کردم زان دو عارضگهی گل توده کردم زان دو رخسار
10. ۱۰بدین شادی درستم دوش وامروزدر این اندیشه بودم پار و پیرار
11. ۱۱فراوان خوشترم امروز از دیفراوان بهترم امسال از پار
12. ۱۲وزین خوشتر بود هر روزو هر سالبفر دولت شاه جهاندار
13. ۱۳ملک مسعود محمود آنکه ایامبدو محمود و مسعودست هموار
14. ۱۴خداوندی که چون زو یاد کردیزمین و آسمان آید بگفتار
15. ۱۵یکی گوید: ز شاهی نام بردیکه رادی را بدو بفزوده بازار
16. ۱۶عطای او از آن بگذشت کانراتوان سختن به شاهین و به قنطار
17. ۱۷جز او از خسروان هرگز که داده ستبه یکره پنج اشتروار دینار
18. ۱۸اگر چه می همی خورده ست بوده ستبه آن گه کان عطا داده ست هشیار
19. ۱۹چنین باید جهاندار و خداوندپسندیده به گفتار و به کردار
20. ۲۰ز شاهان گوی برده وقت بخششز شیران دست برده گاه پیکار
21. ۲۱زگلنار عدو کرده گل زردز روز دشمنان کرده شب تار
22. ۲۲بلندی یافته زو نام شاهیقوی گشته بدو امید احرار
23. ۲۳گه اندر جنگ با شمشیر همدستگه اندر بیشه ها با شیر در کار
24. ۲۴ز بیم تیغ او شیران جنگیبسوراخ اندرون رفته چو کفتار
25. ۲۵کسی کز پیش او گیرد هزیمتنترسد گر شود در سله با مار
26. ۲۶امیری یافت گیتی در خور خویشکنون گو جهد کن او را نگهدار
27. ۲۷بدست از دامن او اندر آویزحدیث دیگران از دست بگذار
28. ۲۸ترا ایزد بدست شاهی افکندکه او را بودی از شاهان سزاوار
29. ۲۹خداوندی که بی نیروی لشکرجهان بگشاد و صافی کرد هموار
30. ۳۰پدر بگذاشت او را بر در ریبر وی لشکر غدار و مکار
31. ۳۱سلیح و لشکر و پیلش جدا کردغرضها بود سلطانرا در این کار
32. ۳۲نه از خواری چنان بگذاشت او راندارد کس چنو فرزند را خوار
33. ۳۳ولیکن خواست تا شاهان بدانندکه او بیکس هنر آرد پدیدار
34. ۳۴همی دانست کو بی ساز و لشکربر آید با همه گیتی به پیکار
35. ۳۵چنان بوده ست کاندیشید سلطانبپرس از لشکر و اسپاهسالار
36. ۳۶ز بسیار اندکی او را نموده ستدلیلست اندکی او را ز بسیار
37. ۳۷بقاباد آن ملک را کز بد خویشنباید هیچ کردستی ستغفار
38. ۳۸کسی کو را نکو خواهست، بر تختکسی کو را ندارد دوست، بردار
39. ۳۹بدین عید مبارک شادمان بادبد اندیشان او غمناک و غمخوار