1. ۱دوش ناگاه بهنگام سحراندر آمد ز در آن ماه پسر
2. ۲با رخ رنگین چون لاله و گلبالب شیرین چون شهد و شکر
3. ۳حلقه جعدش پر تاب و گرهحلقه زلفش ازان تافته تر
4. ۴گفتم: ای خانه بتو باغ بهشتچون برون جسته ای از خانه بدر؟
5. ۵خواجه ترسم که خبر یابد ازینبانگ بر خیزد، چون یافت خبر
6. ۶گفت من بار ملامت بکشمتو بکش نیز و بس اندوه مخور
7. ۷چون منی را به ملامت مگذاراین سخن را بنویسند به زر
8. ۸لشکری چند برخواجه و میرهمه دارند ز من دست بسر
9. ۹همه در انده من سوخته دلهمه در حسرت من خسته جگر
10. ۱۰گر مرا خواجه به نخاس بردبربایند به همسنگ گهر
11. ۱۱تو مرا یافته ای بی همه شغلنیست اندر کلهت پشم مگر ؟
12. ۱۲گفتم ای ترک در این خانه مراکودکانند چو گلهای ببر
13. ۱۳گر ز تو بر بخورم، بربخورندزان من، فردا، کسهای دگر
14. ۱۴تا منم رسم من این بود ومرابسر خواجه کزین نیست گذر
15. ۱۵کدخدای ملک هفت اقلیمخواجه سید ابوسهل عمر
16. ۱۶آن خریدار سخندان و سخنوان هوا خواه هنرمندو هنر
17. ۱۷برنکو نامی چونانکه بودپدر مشفق بر نیک پسر
18. ۱۸زر او را بر زوار مقامسیم او را بر خواهنده مقر
19. ۱۹مجلس او ز پی اهل ادببه سفر ساخته همچون به حضر
20. ۲۰بر او بوده به هر جای مقیمزو رسیده به همه خلق نظر
21. ۲۱خدمت سلطان بر دست گرفتخدمت سلطان سهلست مگر ؟
22. ۲۲از پی ساختن بخشش ماخویش را پیش بلا کرده سپر
23. ۲۳او ز بهر ما در کوشش و رنجماگرفته همه زو ناز و بطر
24. ۲۴آنچه من کهتر ازو یافته امگر بگویم بتو مانی به عبر
25. ۲۵تا زبان دارم زیبد که زبانبه ثنا گفتن او دارم تر
26. ۲۶من همی دانم کاندر بر اوچیست از بهرمن و تو مضمر
27. ۲۷جاودان شادو تن آزاد زیادآن نکو خوی پسندیده سیر
28. ۲۸بیش از آنست که پیش همه خلقعالمان را بر او جاه و خطر
29. ۲۹عاشق و فتنه علم و ادبستلاجرم یافته زین هر دو خبر
30. ۳۰در جهان هیچ کتابی مشناسکو نکرده ست دو سه باره زبر
31. ۳۱سختکوشست به پرهیز و به زهدتو مر او رابه جوانی منگر
32. ۳۲همچو ابد الان در صومعه هاکند از هر چه حرامست حذر
33. ۳۳شاد باد آن به همه نیک سزاوایمن از نکبت و از شور و زشر
34. ۳۴عید او فرخ و فرخ سر سالفرخی بر در او بسته کمر
35. ۳۵تاهمی یابد در دولت شاهبر بد اندیش فرومایه ظفر
36. ۳۶دولتش باقی و نعمت به فزونراوقی بر کف و معشوق به بر