1. ۱بر گرفت از روی دریا ابر فروردین سفرز آسمان بر بوستان بارید مروارید تر
2. ۲گه بروی بوستان اندر کشد پیروزه لوحگه به روی آسمان اندر کشد سیمین سپر
3. ۳هر زمانی بوستان را خلعتی پوشد جداهر زمانی آسمان را پرده ای سازد دگر
4. ۴در بیابان بیش از آن حله ست کاندر سیستاندر گلستان بیش از آن دیباست کاندر شوشتر
5. ۵هرکجا باغیست بر شد بانگ مرغان از درختهر کجاکوهیست بر شد بانگ کبکان از کمر
6. ۶سوسن سیمین، وقایه برگرفت از پیش روینرگس مشکین، عصابه برگرفت از گرد سر
7. ۷بر توان چیدن ز دست سوسن آزاد سیمبر توان چیدن ز روی شنبلید زرد زر
8. ۸ارغوان از چشم بدترسد از آنرو هر زمانسرخ بیجاده چو تعویذ اندر آویزد ز بر
9. ۹هر زمان از نقش گوناگون همه روی زمینچون نگارین خانه دستور گردد سر بسر
10. ۱۰خواجه بومنصور، دستور عمید اسعد، از اوستسعد اجرام سپهر و فخر اسلاف گهر
11. ۱۱دولتش گیتی پناه و نعمتش زایر نوازهیبتش دریا گذار و همتش گردون سپر
12. ۱۲خانمان دوستان از جود او پر ناز و نوششهر و بوم دشمنان از سهم او زیر و زبر
13. ۱۳هیچ علم از عقل او مویی نماند باز پسهیچ فضل از خلق او گامی نگردد زاستر
14. ۱۴مهر وکین و جنگ و صلح و کلک و تیغ او دهنددوستان و دشمنان را نفع و ضر و خیر وشر
15. ۱۵پیل مست ار بر در کاخش کند روزی گذارشیر نر گر بر سر راهش کند وقتی گذر
16. ۱۶آتش خشمش دو دندان بر کند از پیل مستآفت سهمش دو ساعد بشکند از شیر نر
17. ۱۷در تن پیل دلاور زهره گردد خون صرفگرد چشم شیر شرزه مژده گردد نیشتر
18. ۱۸گرچه باشد آبگینه باتبر ناپایدارچون برو نامش بخوانی بشکند رویین تبر
19. ۱۹ممتحن را دیدن او باشد از غمها فرجمنهزم را نام او بر دشمنان باشد ظفر
20. ۲۰روشنایی یابد ازدیدار او دو چشم کوراشنوایی یابد از آواز او دو گوش کر
21. ۲۱سایه او برهمای افتاد روزی در شکارزان سبب بر سایه پر همای افتاد فر
22. ۲۲مهر او روزی به طلق از روی رأفت دیده دوختزان سپس هرگز نشد بر طلق آتش کارگر
23. ۲۳در چغانی رود اگر روزی فروشوید دو دستماهیانرا چون صدف در تن پدید آید درر
24. ۲۴ای پدر را نامور فرزند کاندر دور دهرتا قیامت زنده شد از نام تو نام پدر
25. ۲۵تا بتابد نیمروزان از تف خورشید سنگتا برآید بامدادان آفتاب از باختر
26. ۲۶کامران باش و روان را از طرب با بهره دارشادمان باش و جهان را بر مراد خویش خور
27. ۲۷همچنین نوروز خرم صد هزاران بگذرانهمچنین ماه مبارک صد هزاران بر شمر