1. ۱عجب ار درین بهاران گل و لاله بار گیردکه ز گرد خاطر من نفس بهار گیرد
2. ۲لب سر به مُهر من شد سبب گشاد عالمکه اگر نفس گشایم دل روزگار گیرد
3. ۳به میان بحرم اما همه تن چو موج لرزمکه مباد در میانم هوس کنار گیرد
4. ۴ضرور شد تپیدن دل بیقرار ما راکه گر از تپش بیفتد به کجا قرار گیرد
5. ۵به سمند جلوه نازان به صف شکیب تازانسر ره که می‌تواند که برین سوار گیرد!
6. ۶چو زلفت ره ساز نیرنگ گیردصبا از ملاقات او رنگ گیرد
7. ۷بلا را خم طرّه‌ات دست بندداجل را نگاه تو در چنگ گیرد
8. ۸منِ شیشه دل با غمت چون بر آیم!ز سختی دلت نکته بر سنگ گیرد
9. ۹به دل مگذران بد که تا بد نگردیکه آیینه از عکس خود زنگ گیرد
10. ۱۰قیامت بود آنکه فیّاض بیدلترا در بغل گیرد و تنگ گیرد