1. ۱چون خوی دلبران ز عتابم سرشته‌اندهمچون تبسّم از شکرابم سرشته‌اند
2. ۲شیخم ولیک شوخی طفلانه می‌کنمکز رنگ و بوی عهد شبابم سرشته‌اند
3. ۳تا نالة حزین مرا گوش کرده‌اندمرغان چراغ زمزمه خاموش کرده‌اند
4. ۴کبکان ز نازکی سبق جلوة تراصد بار خوانده‌اند و فراموش کرده‌اند
5. ۵اطفال گل چو گوهر شبنم ز نازکیحرف ترا خریده و در گوش کرده‌اند
6. ۶خوبان که گِرد چهره برآورده‌اند خطاین شعله را خوشند که خس‌پوش کرده‌اند
7. ۷فیّاض از بتان نتوان چشم خیر داشتآیینه را ببین که چه مدهوش کرده‌اند