1. ۱خجل شد از سرشکم خاطر افسردهٔ اخگرگل اشکم کجا و غنچهٔ پژمردهٔ اخگر
2. ۲من آن دل زندهٔ عشقم که با این تیره روزی‌هاکند خاکسترم روشن چراغ مردهٔ اخگر
3. ۳اثر جوید ز آه سر من برچیدهٔ آتشگرو بازد به اشک گرم من افشردهٔ اخگر
4. ۴لباس خودنمایی شعله از بالای خس داردنمی‌پوشد کفن جز از تن خود مردهٔ اخگر
5. ۵دل فیّاض زا آسان تسلّی می‌توان دادنبه خاکستر شود خوش خاطر آزردهٔ اخگر