1. ۱برآمد برین روزگار درازکشید اژدهافش به تنگی فراز
2. ۲خجسته فریدون ز مادر بزادجهان را یکی دیگر آمد نهاد
3. ۳ببالید برسان سرو سهیهمی تافت زو فر شاهنشهی
4. ۴جهانجوی با فر جمشید بودبه کردار تابنده خورشید بود
5. ۵جهان را چو باران به بایستگیروان را چو دانش به شایستگی
6. ۶بسر بر همی گشت گردان سپهرشده رام با آفریدون به مهر
7. ۷همان گاو کش نام برمایه بودز گاوان ورا برترین پایه بود
8. ۸ز مادر جدا شد چو طاووس نربهر موی بر تازه رنگی دگر
9. ۹شده انجمن بر سرش بخردانستاره‌شناسان و هم موبدان
10. ۱۰که کس در جهان گاو چونان ندیدنه از پیرسر کاردانان شنید
11. ۱۱زمین کرده ضحاک پر گفت و گویبه گرد جهان هم بدین جست و جوی
12. ۱۲فریدون که بودش پدر آبتینشده تنگ بر آبتین بر زمین
13. ۱۳گریزان و از خویشتن گشته سیربرآویخت ناگاه بر کام شیر
14. ۱۴از آن روزبانان ناپاک مردتنی چند روزی بدو باز خورد
15. ۱۵گرفتند و بردند بسته چو یوزبرو بر سر آورد ضحاک روز
16. ۱۶خردمند مام فریدون چو دیدکه بر جفت او بر چنان بد رسید
17. ۱۷فرانک بدش نام و فرخنده بودبه مهر فریدون دل آگنده بود
18. ۱۸پر از داغ دل خستهٔ روزگارهمی رفت پویان بدان مرغزار
19. ۱۹کجا نامور گاو برمایه بودکه بایسته بر تنش پیرایه بود
20. ۲۰به پیش نگهبان آن مرغزارخروشید و بارید خون بر کنار
21. ۲۱بدو گفت کاین کودک شیرخوارز من روزگاری بزنهار دار
22. ۲۲پدروارش از مادر اندر پذیروزین گاو نغزش بپرور به شیر
23. ۲۳و گر باره خواهی روانم تراستگروگان کنم جان بدان کت هواست
24. ۲۴پرستندهٔ بیشه و گاو نغزچنین داد پاسخ بدان پاک مغز
25. ۲۵که چون بنده در پیش فرزند توبباشم پرستندهٔ پند تو
26. ۲۶سه سالش همی داد زان گاو شیرهشیوار بیدار زنهارگیر