1. ۱چو آمد به نزدیک اروندرودفرستاد زی رودبانان درود
2. ۲بران رودبان گفت پیروز شاهکه کشتی برافگن هم اکنون به راه
3. ۳مرا با سپاهم بدان سو رساناز اینها کسی را بدین سو ممان
4. ۴بدان تا گذر یابم از روی آببه کشتی و زورق هم اندر شتاب
5. ۵نیاورد کشتی نگهبان رودنیامد بگفت فریدون فرود
6. ۶چنین داد پاسخ که شاه جهانچنین گفت با من سخن در نهان
7. ۷که مگذار یک پشه را تا نخستجوازی بیابی و مهری درست
8. ۸فریدون چو بشنید شد خشمناکازان ژرف دریا نیامدش باک
9. ۹هم آنگه میان کیانی ببستبران بارهٔ تیزتک بر نشست
10. ۱۰سرش تیز شد کینه و جنگ رابه آب اندر افگند گلرنگ را
11. ۱۱ببستند یارانش یکسر کمرهمیدون به دریا نهادند سر
12. ۱۲بر آن بادپایان با آفرینبه آب اندرون غرقه کردند زین
13. ۱۳به خشکی رسیدند سر کینه جویبه بیت‌المقدس نهادند روی
14. ۱۴که بر پهلوانی زبان راندندهمی کنگ دژهودجش خواندند
15. ۱۵به تازی کنون خانهٔ پاک دانبرآورده ایوان ضحاک دان
16. ۱۶چو از دشت نزدیک شهر آمدندکزان شهر جوینده بهر آمدند
17. ۱۷ز یک میل کرد آفریدون نگاهیکی کاخ دید اندر آن شهر شاه
18. ۱۸فروزنده چون مشتری بر سپهرهمه جای شادی و آرام و مهر
19. ۱۹که ایوانش برتر ز کیوان نمودکه گفتی ستاره بخواهد بسود
20. ۲۰بدانست کان خانهٔ اژدهاستکه جای بزرگی و جای بهاست
21. ۲۱به یارانش گفت آنکه بر تیره خاکبرآرد چنین برز جای از مغاک
22. ۲۲بترسم همی زانکه با او جهانمگر راز دارد یکی در نهان
23. ۲۳بباید که ما را بدین جای تنگشتابیدن آید به روز درنگ
24. ۲۴بگفت و به گرز گران دست بردعنان بارهٔ تیزتک را سپرد
25. ۲۵تو گفتی یکی آتشستی درستکه پیش نگهبان ایوان برست
26. ۲۶گران گرز برداشت از پیش زینتو گفتی همی بر نوردد زمین
27. ۲۷کس از روزبانان به در بر نماندفریدون جهان آفرین را بخواند
28. ۲۸به اسب اندر آمد به کاخ بزرگجهان ناسپرده جوان سترگ