1. ۱ز لشکر بسی زینهاری شدندبه نزدیک خاقان به زاری شدند
2. ۲برادر بیامد به نزدیک اویکه ای نامور مهتر جنگ جوی
3. ۳سپاه دلاور به ایران کشیدبسی زینهاری بر ما رسید
4. ۴ازین ننگ تا جاودان بر درتبخندد همی لشکر و کشورت
5. ۵سپهدار چین کان سخنها شنیدشد از خشم رنگ رخش ناپدید
6. ۶بدو گفت بشتاب و برکش سپاهنگه کن که لشکر کجا شد به راه
7. ۷بریشان رسی هیچ تندی مکننخستین فراز آر شیرین سخن
8. ۸ازیشان نداند کسی راه مامگر بشکنی پشت بدخواه ما
9. ۹به خوبی سخن گوی و بنوازشانبه مردانگی سر بر افرازشان
10. ۱۰وگر هیچ سازد کسی با تو جنگتو مردی کن و دور باش از درنگ
11. ۱۱ازیشان یکی گورستان کن به مروکه گردد زمین همچو پر تذرو
12. ۱۲بیامد سپهدار با شش هزارگزیده ز ترکان جنگی سوار
13. ۱۳به روز چهارم بریشان رسیدزن شیر دل چون سپه را بدید
14. ۱۴ازیشان به دل بر نکرد ایچ یادزلشکر سوی ساربان شد چوباد
15. ۱۵یکایک بنه از پس پشت کردبیامد نگه کرد جای نبرد
16. ۱۶سلیح برادر به پوشید زننشست از بر باره گام زن
17. ۱۷دو لشکر برابر کشیدند صفهمه جانها برنهاده به کف
18. ۱۸به پیش سپاه اندر آمد تبرگکه خاقان ورا خواندی پیر گرگ
19. ۱۹به ایرانیان گفت کان پاک زنمگر نیست با این بزرگ انجمن
20. ۲۰بشد گردیه با سلیح گرانمیان بسته برسان جنگاوران
21. ۲۱دلاور تبرگش ندانست بازبزد پاشنه شد بر او فراز
22. ۲۲چنین گفت کان خواهرکشته شاهکجا جویمش در میان سپاه
23. ۲۳که با او مرا هست چندی سخنچه از نو چه از روزگار کهن
24. ۲۴بدو گردیه گفت اینک منمکه بر شیر درنده اسپ افگنم
25. ۲۵چو بشنید آواز او را تبرگبران اسپ جنگی چو شیر سترگ
26. ۲۶شگفت آمدش گفت خاقان چینتو را کرد زین پادشاهی گزین
27. ۲۷بدان تا تو باشی ورا یادگارز بهرام شیر آن گزیده سوار
28. ۲۸همی‌گفت پاداش آن نیکویبجای آورم چون سخن بشنوی
29. ۲۹مرا گفت بشتاب و او را بگویکه گر زآنک گفتم ندیدی تو روی
30. ۳۰چنان دان که این خود نگفتم ز بنمگر نیز باز آمدم زان سخن
31. ۳۱ازین مرز رفتن مرا روی نیستمکن آرزو گر تو را شوی نیست
32. ۳۲سخنها برین گونه پیوند کنوگر پند نپذیردت بند کن
33. ۳۳همان را که او را بدان داشتستسخنها ز اندازه بگذاشتست
34. ۳۴بدو گردیه گفت کز رزمگاهبه یکسو شویم از میان سپاه
35. ۳۵سخن هرچ گفتی تو پاسخ دهمتو را اندرین رای فرخ نهم
36. ۳۶ز پیش سپاه اندر آمد تبرگبیامد بر نامدار سترگ
37. ۳۷چو تنها بدیدش زن چاره جویاز آن مغفر تیره بگشاد روی
38. ۳۸بدو گفت بهرام را دیده‌ایسواری و رزمش پسندیده ای
39. ۳۹مرا بود هم مادر و هم پدرکنون روزگار وی آمد به سر
40. ۴۰کنون من تو را آزمایش کنمیکی سوی رزمت نمایش کنم
41. ۴۱اگر از در شوی یابی بگویهمانا مرا خود پسندست شوی
42. ۴۲بگفت این وزان پس برانگیخت اسپپس او همی‌تاخت ایزد گشسپ
43. ۴۳یکی نیزه زد بر کمربند اویکه بگسست خفتان و پیوند اوی
44. ۴۴یلان سینه با آن گزیده سپاهبرانگیخت اسپ اندر آن رزمگاه
45. ۴۵همه لشکر چین بهم بر شکستبسی کشت و افگند و چندی بخست
46. ۴۶دو فرسنگ لشکر همی‌شد ز پسبر اسپان نماندند بسیار کس
47. ۴۷سراسر همه دشت شد رود خونیکی بی‌سر و دیگری سرنگون