1. ۱کهن گشته این نامهٔ باستانز گفتار و کردار آن راستان
2. ۲همی نوکنم گفته‌ها زین سخنز گفتار بیدار مرد کهن
3. ۳بود بیت، شش بار بیور هزارسخنهای شایسته و غمگسار
4. ۴نبیند کسی نامهٔ پارسینوشته به ابیات صدبار سی
5. ۵اگر بازجویی درو بیت بدهمانا که کم باشد از پانصد
6. ۶چنین شهریاری و بخشنده‌ایبه گیتی ز شاهان درخشنده‌ای
7. ۷نکرد اندرین داستانها نگاهز بدگوی و بخت بد آمد گناه
8. ۸حسد کرد بدگوی در کار منتبه شد بر شاه بازار من
9. ۹چو سالار شاه این سخنهای نغزبخواند ببیند به پاکیزه نغز
10. ۱۰ز گنجش من ایدر شوم شادمانکزو دور بادا بد بدگمان
11. ۱۱وزان پس کند یاد بر شهریارمگر تخم رنج من آید ببار
12. ۱۲که جاوید باد افسر و تخت اویز خورشید تابنده‌تر بخت اوی
13. ۱۳چنین گفت داننده دهقان پیرکه دانش بود مرد را دستگیر
14. ۱۴غم و شادمانی بباید کشیدز هر شور و تلخی بباید چشید
15. ۱۵جوانان داننده و باگهرنگیرند بی آزمایش هنر
16. ۱۶چو پرویز ناباک بود و جوانپدر زنده و پور چون پهلوان
17. ۱۷ورا در زمین دوست شیرین بدیبرو بر چو روشن جهان بین بدی
18. ۱۸پسندش نبودی جزو در جهانز خوبان و از دختران مهان
19. ۱۹ز شیرین جدا بود یک روزگاربدان گه که بد در جهان شهریار
20. ۲۰بگرد جهان در بی‌آرام بودکه کارش همه رزم بهرام بود
21. ۲۱چو خسرو بپردخت چندی به مهرشب و روز گریان بدی خوب‌چهر