1. ۱هدهدی کو که از سبا گویدخبر یار آشنا گوید / کو سلیمان که رمز منطق طیر / از خدا گیرد و بما گوید / کو خضر تا که موسی جانرا / از لدنا اشاره‌ها گوید / نوح کو تا که کشتی سازد / من رکب فیه قد نجا گوید / کو خلیلی که رو بحق آرد / لا احبی بما سوی گوید / کو کلیم اللهی لقا جوئی / روبرو حرف با خدا گوید / کو مسیحی که مرده زنده کند / خبری چند از سما گوید / کو محمد که سرّ ما او حی / با احبا و اولیا گوید / کو علی آن در مدینه علم / تا ز حق شمهٔ بما گوید / یا چو جامی ز هل اتی نوشد / رمزی از سرّ انما گوید / اهل بیت نبی کجا رفتند / و آنکه ز ایشان حدیث واگوید / همدمی کو که آشنا باشد / با دلم حرف آشنا گوید / یا دل از مدعی نهان با او / چند حرفی بمدعا گوید / کو طبیب دلی درین عالم / خستهٔ درد دل کرا گوید / تا بگوشم رسد ندای الست / هر سر موی من بلی گوید / یا شوم مست بادهٔ توحید / تا سرا پای من خدا گوید / با دل از مدعی نهان با دوست / چند حرفی بمدعا گوید / یا چو آن فانیان سبحانی / بزبان خدا ثنا گوید / بس کن ای دل که حرف نازک شد / فیض را گوی تا دعا گوید / شکوه بس فیض اهل دردی کو / تا طبیبش از او دوا گوید