1. ۱از دور بر خرامش قدت ثنا کنمنزدیک چون رسی دل و جانرا فدا کنم / دارم بزیر پرده ناموس مستیی / تا آنزمان که پرده بر افتد چها کنم / صد راه عقل بسته شود اهل هوش را / گر یک ورق ز دفتر عشق تو وا کنم / عالم بسوزد از نفس آتشین من / حرفی ز سوز سینه خود گر ادا کنم / تا ریشهٔ ز جان بودم در زمین تن / حاشا ز دست دامن مستی رها کنم / گویند ترک عشق و ره عقل پیش گیر / دیوانه‌ام مگر که چنین کارها کنم / هر ذره در را بدوائی خریده‌ایم / من آن نیم که درد بدرمان دوا کنم / بر آستان دوست نهادم سر نیاز / شاید بروی خویش در فیض وا کنم / بر خاک مسکنت فتم و ناله سر کنم / باشد که در دلش ز ره عجز جا کنم / از بهر یکنظر که بسوی من افکند / جا دارد ار هزار سحرگه دعا کنم / در بحر آتشین بود ار گوهی مراد / تا نایدم بکف بدل و جان شنا کنم / فیضم گرفته است جهانرا فروغ من / در یوزهٔ علوم ز دفتر چرا کنم