1. ۱امشب ز رخش انجمنم خلد برین استحوری که خدا وعده به من داده همین است
2. ۲رفتن به سلامت ز در دوست گمان استمردن به ملامت ز غم عشق یقین است
3. ۳گفتم که گرفت آتش عشق تو جهان راگفتا صفت عشق جهان‌سوز چنین است
4. ۴فریاد که پیوسته ز ابروی تو ما راهر گوشه کماندار بلایی به کمین است
5. ۵چون زخم دل اهل نظر تازه نماندتا پستهٔ خندان تو حرفش نمکین است
6. ۶داغ ستمت مرهم جان‌های ستم کشسودای غمت شادی دلهای غمین است
7. ۷کی باز شود کار گره در گرهٔ منتا طرهٔ مشکین تو چین بر سر چین است
8. ۸هم روی دلارای تو بر هم‌زن روم استهم چین سر زلف تو غارتگر چین است
9. ۹این صورت زیبا که تو از پرده نمودیشایسته ایوان ملک ناصر دین است
10. ۱۰آن شاه جوان بخت فلک بخت ملک رختکز خنجر خود تاجور و تخت نشین است
11. ۱۱هم گوشهٔ تاجش سبب دور سپهر استهم پایهٔ تختش جهت علم زمین است
12. ۱۲هم برق دم خنجر او سانحه سوز استهم چشم دل روشن او حادثه بین است
13. ۱۳هم حرف دعایش همه را ورد زبان استهم نام شریفش همه جان نقش نگین است
14. ۱۴شاها سخن از مدح تو تا گفت فروغیالحق که ادای سخنش سحر مبین است