1. ۱کسی به فکر گل‌ها نیست
2. ۲کسی به فکر ماهی‌ها نیست
3. ۳کسی نمی‌خواهد
4. ۴باورکند که باغچه دارد می‌میرد
5. ۵که قلب باغچه در
6. ۶زیر آفتاب ورم کرده است
7. ۷که ذهن باغچه دارد آرام آرام
8. ۸از خاطرات سبز تهی می‌شود
9. ۹و حس باغچه انگار
10. ۱۰چیزی مجردست که در انزوای باغچه پوسیده ست
11. ۱۱حیاط خانه ما تنهاست
12. ۱۲حیاط خانه ی ما
13. ۱۳در انتظار بارش یک ابر ناشناس
14. ۱۴خمیازه میکشد
15. ۱۵و حوض خانه ی ما خالی است
16. ۱۶ستاره
17. ۱۷های کوچک بی‌تجربه
18. ۱۸از ارتفاع درختان به خاک می‌افتد
19. ۱۹و از میان پنجره‌های پریده رنگ خانه ی ماهی‌ها
20. ۲۰شب‌ها صدای سرفه می‌آید
21. ۲۱حیاط خانه ی ما تنهاست
22. ۲۲پدر میگوید
23. ۲۳از من گذشته ست
24. ۲۴از من گذشته ست
25. ۲۵من بار خود رابردم
26. ۲۶و کار خود را کردم
27. ۲۷و در اتاقش از صبح تا غروب
28. ۲۸یا شاهنامه میخواند
29. ۲۹یا ناسخ التواریخ
30. ۳۰پدر به مادر میگوید
31. ۳۱لعنت به هر چی ماهی و هر چه مرغ
32. ۳۲وقتی که من بمیرم دیگر
33. ۳۳چه فرق میکند که باغچه باشد
34. ۳۴یا باغچه نباشد
35. ۳۵برای من حقوق تقاعد کافی ست
36. ۳۶مادر تمام زندگیش
37. ۳۷سجاده ایست گسترده
38. ۳۸درآستان وحشت دوزخ
39. ۳۹مادر
40. ۴۰همیشه در ته هر چیزی
41. ۴۱دنبال جای پای معصیتی می‌گردد
42. ۴۲و فکر می‌کند که باغچه را کفر یک گیاه
43. ۴۳آلوده کرده است
44. ۴۴مادر تمام روز دعا می‌خواند
45. ۴۵مادر گناهکار طبیعی ست
46. ۴۶و فوت میکند به تمام گلها
47. ۴۷و فوت میکند به تمام ماهی‌ها
48. ۴۸و فوت میکند به خودش
49. ۴۹مادر در انتظار ظهور است
50. ۵۰و
51. ۵۱بخششی که نازل خواهد شد
52. ۵۲برادرم به باغچه می‌گوید قبرستان
53. ۵۳برادرم به اغتشاش علفها می‌خندد
54. ۵۴و از جنازه ی ماهی‌ها
55. ۵۵که زیر پوست بیمار آب
56. ۵۶به ذره‌های فاسد تبدیل میشوند
57. ۵۷شماره بر می‌دارد
58. ۵۸برادرم به فلسفه معتاد است
59. ۵۹برادرم شفای باغچه را
60. ۶۰در انهدام باغچه می‌داند
61. ۶۱او مست میکند
62. ۶۲و مشت میزند به در و دیوار
63. ۶۳و سعی میکند که بگوید
64. ۶۴بسیار دردمند و خسته و مایوس است
65. ۶۵او نا امیدیش را هم
66. ۶۶مثل شناسنامه و تقویم و دستمال و فندک و خودکارش
67. ۶۷همراه خود به کوچه و بازار می‌برد
68. ۶۸و نا امیدیش
69. ۶۹آن قدر کوچک است که هر شب
70. ۷۰در ازدحام میکده گم
71. ۷۱میشود
72. ۷۲و خواهرم که دوست گلها بود
73. ۷۳و حرفهای ساده ی قلبش را
74. ۷۴وقتی که مادر او را میزد
75. ۷۵به جمع مهربان و ساکت آنها می‌برد
76. ۷۶و گاه گاه خانواده ی ماهی‌ها را
77. ۷۷به آفتاب و شیرینی مهمان میکرد ...
78. ۷۸او خانه اش در آن سوی شهر است
79. ۷۹او در میان خانه مصنوعیش
80. ۸۰با ماهیان قرمز مصنوعیش
81. ۸۱و در پناه عشق همسر مصنوعیش
82. ۸۲و زیر شاخه‌های درختان سیب مصنوعی
83. ۸۳آوازهای مصنوعی میخواند
84. ۸۴و بچه‌های طبیعی می‌سازد
85. ۸۵او
86. ۸۶هر وقت که به دیدن ما می‌آید
87. ۸۷و گوشه‌های دامنش از فقر باغچه آلوده می‌شود
88. ۸۸حمام ادکلن می‌گیرد
89. ۸۹او
90. ۹۰هر وقت که به دیدن ما می‌آید
91. ۹۱آبستن
92. ۹۲است
93. ۹۳حیاط خانه ما تنهاست
94. ۹۴حیاط خانه ما تنهاست
95. ۹۵تمام روز
96. ۹۶از پشت در صدای تکه تکه شدن می‌آید
97. ۹۷و منفجر شدن
98. ۹۸همسایه‌های ما همه در خاک باغچه هاشان به جای گل
99. ۹۹خمپاره و مسلسل می‌کارند
100. ۱۰۰همسایه‌های ما همه بر روی حوض‌های کاشیشان
101. ۱۰۱سر پوش می‌گذارند
102. ۱۰۲و حوضهای کاشی
103. ۱۰۳بی‌آنکه خود بخواهند
104. ۱۰۴انبارهای مخفی باروتند
105. ۱۰۵و بچه‌های کوچه ی ما کیف‌های مدرسه شان را
106. ۱۰۶از بمبهای کوچک
107. ۱۰۷پر کرده‌اند
108. ۱۰۸حیاط خانه ما گیج است
109. ۱۰۹من از زمانی
110. ۱۱۰که قلب خود را گم کرده است می‌ترسم
111. ۱۱۱من از تصور بیهودگی این همه دست
112. ۱۱۲و از تجسم بیگانگی این همه صورت می
113. ۱۱۳ترسم
114. ۱۱۴من مثل دانش آموزی
115. ۱۱۵که درس هندسه اش را
116. ۱۱۶دیوانه وار دوست میدارد تنها هستم
117. ۱۱۷و فکر میکنم که باغچه را میشود به بیمارستان برد
118. ۱۱۸من فکر میکنم ...
119. ۱۱۹من فکر میکنم ...
120. ۱۲۰من فکر میکنم ...
121. ۱۲۱و قلب باغچه در زیر آفتاب ورم کرده است
122. ۱۲۲و ذهن باغچه دارد آرام آرام
123. ۱۲۳از خاطرات سبز
124. ۱۲۴تهی میشود