1. ۱بتا ز دست ببردی دلم به طراریولی دریغ که ننمودیش پرستاری
2. ۲به‌ دلربایی و شوخی و صیدکردن خلقمسلمیّ و نداری همی وفاداری
3. ۳به گاه عرض ادب همچنان ادیب ترابه یاد داده همین چابکی و طراری
4. ۴چنین صنم که تویی‌‌ گر همی نپوشی روینهان شود ز خجلت بتان فر خاری
5. ۵به عنقریب سلامت تنی نخواهد ماندچنین که چشم تو مایل بود به خونخواری
6. ۶مرا ز حسرت لعل دُرر نثار تو چشمز شام تا به سحر می‌کند دُرر باری
7. ۷دو چشم مست تو خوابم به سِحر بسته به چشمشگفت نیست ز جادوی مست سحّاری
8. ۸چنین که نرگس بیمار تو ربوده دلمسلامتم همه زین پس بود به بیماری
9. ۹بلای مردم آزاده‌ای و فتنهٔ خلقسلامت از تو میسر شود به دشواری
10. ۱۰همیشه طبع تو مایل بود به ریزش خونمگر به کیش تو طاعت بود گنهکاری
11. ۱۱شمن ز طاعت بت بر میان نهد زنّارخلاف تو که بتی بنگرمت زناری
12. ۱۲گمان‌ مبر که‌ ازین پس‌ رود به‌ چشمی خوابچنین که فتنهٔ مردم شدی به بیداری
13. ۱۳کسی که مشرب آن لعل می‌ پرست‌ گرفتشگفت نیست‌ که‌ دشمن شود به هشیاری
14. ۱۴شبان و روز به آزار خلق سعی کنیعجبتر آنکه ندارد کس از تو بیزاری
15. ۱۵میفکن این همه آشوب در ممالک شاهمباد آنکه بری کیفر از ستمکاری
16. ۱۶به پای دوست روان سر بباز قاآنیکه در طریقت ما به بُوَد سبکباری