1. ۱عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه‌سرشتکه گناه دگری بر تو نخواهند نوشت
2. ۲در جواب او
3. ۳عیب قطنی مکن ای اطلس پاکیزه سرشتتار او چونکه بپود تونخواهند نبشت
4. ۴تو اگر توت نسب داری و او گر پنبههر کسی آن درود عاقبت کار که کشت
5. ۵نه منم شیفته رخت که چون عریان شدپدرم نیز بهشت ابد از دست بهشت
6. ۶هوس خشت زرکوشک پزم در آذیندر زمانی که بسازد فلک از خاکم خشت
7. ۷این عروسان سخن سهل مبین در پردهتو پس پرده چه دانی که که خوبست و که زشت
8. ۸قبر (قاری) چو مشرف شود از جامه صوفیکسر از بستر صندوق کشندنش ببهشت