1. ۱دست تا چند نهادن به شکاف دستارادب آن دان که نکاوند بزرگان بسیار
2. ۲بایدت گنبد دستاری چنان محکم بستکه به هم بر نشود گرچه بیفتد زمنار
3. ۳تا خداوند ببخشد ز نُوَم دستی رختهر زمان دست بر آرم به دعا یا ستّار
4. ۴بس که بر کوه و کمر سر زده پوشیّ میانهیچ واقف نشد از معنی پشیمین شلوار
5. ۵مرد باشد که به او تا ندهی صد تُنُکهدر بغل بغچه نیارد که نهد در بازار
6. ۶نظم از کفش و کلاهم سر و پا پیدا کردقالبی کوی ندارد خبری زین اشعار
7. ۷صفت رخت خوش آینده‌تر از وصف طعامقصه عقد سپیچ است به از ذکر مبار
8. ۸گرد دامان شمط گفت سجیف آسا عقلیافت چون دایرهٔ اطلس چرخ دوّار
9. ۹سخنی گو بجز از وصف لباس ای قاریکه بود دلکش و نزدیک به بند شلوار