1. ۱دارم از زلف سیاهت گله چندان که مپرسکه چنان زو شده ام بیسرو سامان که مپرس
2. ۲در جواب او
3. ۳دارم از بیسرو پائی گله چندان که مپرسشده بیرخت چنانم من عریان که مپرس
4. ۴هم زمستان زقضا نیست بپایم شلوارهمه کس طعنه زنان این که مبین آن که مپرس
5. ۵بهر تشریف کسی مدح لئیمان مکنادکه چنانم من از این کرده پشیمان که مپرس
6. ۶بیکی جامه فاخر که بپوشم گه گهمیرسد آن بمن از چشم حسودان که مپرس
7. ۷گفته بودم نکشم جیب بتان لیک ببرشیوه میکند آن جیب زر افشان که مپرس
8. ۸از پی پیرهن و داریه و زوده زفارستا بحدیست مرا میل سپاهان که مپرس
9. ۹در بهاران دلم از جامه کرباس گرفتاشتیاقست مرا با رخ کتان که مپرس
10. ۱۰فتنه میکند آن گوی در و زر قاریدر بر اطلس و کمخای گلستان که مپرس