1. ۱ای آتش سودای تو در جان جهانیوی از تو بهر گوشه خروشی و فغانی
2. ۲از درد تو خواهم که دمی زار بگریمگر زانکه بجانم دهد این آتش امانی
3. ۳هر کس بجهان مرتبه ای دارد و مالیماییم و هوای تو و سودا زده جانی
4. ۴منعم مکن ار بنگرمت، زانکه نشایدزان حسن دل افروز تو منع نگرانی
5. ۵گر بی تو زیانند گروهی و نداننددر مذهب ما بدتر ازین نیست زیانی
6. ۶در دوزخ اگر پرتوی از حسن تو تابددوزخ شود از پرتو حسن تو جنانی
7. ۷گر خوان غمت فوت شود از دل قاسمفریاد بر آرد که: دو صد کاسه بنانی!