1. ۱دیده ام تا بر رخ آن گل عذار افتاده استاشک سرخم بر رخ زرد آشکار افتاده است
2. ۲هر کسی را اختیاری هست در عالم، مراعشق او بر هر دو عالم اختیار افتاده است
3. ۳مست و حیران و خرابم از کمال حسن یارتا دو چشم نرگسینش در خمار افتاده است
4. ۴گفتمش: عمر عزیز، آخر خرابم از غمتز آتش عشق توام جان در شرار افتاده است
5. ۵از کمال کبریا محبوب سویم ننگریستگفت: ما را چون تو هر جا صد هزار افتاده است
6. ۶گفتم : آخر جز پریشانی ندارم هیچ کارتا مرا با زلف مشکین تو کار افتاده است
7. ۷گفت: قاسم، بر سر خاک مذلت پیش منچون تو بسیاری پریشان روزگار افتاده است