1. ۱پس از وفاتم اگر بگذری تو بر سر خاکزنم به‌جیب کفن تا به‌طرف دامن چاک
2. ۲تو دوست باش فدا گردمت اگر نه مراز دوست دشمنی اهل روزگار چه باک
3. ۳به تار زلف گلوگیر سرکش تو دلمچو زخم‌خورده شکاری است بسته بر فتراک
4. ۴فرو گذاشت زآه و فغان نخواهم کردز ناوکت چو جرس گر شود دلم صد چاک
5. ۵ز نیک و بد نتوانی به خویشتن پرداختنسازی آینه را تا ز زنگ کلفت پاک
6. ۶یقین شناس که انسان نمود بی‌بود استدر آب بنگر و از عکس خویش کن ادراک
7. ۷شدم ز خود به خیالت، به داغ می‌سازمکه بی بدل نتوانم بریدن از تریاک
8. ۸نگه به جانب قصاب کن که حافظ گفتاگر تو زهر دهی به که دیگران تریاک