1. ۱چرخ از آن روزی که سرگردانی خود دیده استراستی با دشمن و با دوست کین ورزیده است
2. ۲پیش چشم اهل استغنا دو روزی بیش نیستدستگاهی را که نه افلاک بر خود چیده است
3. ۳سربلندی‌ها در آواز سبکباری بودنیست بیجا سرو اگر بر خویشتن بالیده است
4. ۴تا به روز حشر در زندان اسیر بند بادگردنی کز طوق فرمان تو سر پیچیده است
5. ۵گر چکد از پنجه مژگان ز حسرت دور نیستپیش رخسار تو دل چون موم آتش دیده است
6. ۶خوار چون مینای خالی در نظرها می‌شودهرکه در بزم محبت یک‌نفس خندیده است
7. ۷در رهش قصاب بر هر جانبی کردم نگاهبسملی دیدم که پا تا سر به خون غلتیده است