1. ۱ای ببالا بلای آزادانآرزوی دلی و رنج روان
2. ۲تنم از عشق تو نوان و نزاردلم از رنج تو نژند و نوان
3. ۳آرزوی جوان و پیری تووز تو دائم بدرد پیر و جوان
4. ۴زین بتنبل همی ستانی دلزان بدستان همی ستانی جان
5. ۵نکند بر تو کس روا تنبلنکند بر تو کس روا دستان
6. ۶دل من خسته زان نهفته دهنتن من زار زان نزار میان
7. ۷سر آن زلف کینه خواه و سیاههر زمان اندر آوری بدهان
8. ۸آن یکیرا بسان غالیه دانوین یکیرا بسان غالیه دان
9. ۹گر نه عاشق تر از منست چرابر دهان تو هست بوسه زنان
10. ۱۰تن من هست اسیر آن زنجیردل من هست گوی آن چوگان
11. ۱۱در نوشته بساط صحبت منچون زمستان بساط تابستان
12. ۱۲تا زمستان بساط گستر شدشد زمین و زمان بدیگر سان
13. ۱۳چون رخ من شده است رنگ زمینچون دم من شده است طبع زمان
14. ۱۴باغ برکند پرنیان و پرندکوه پوشید توزی و کتان
15. ۱۵گشت صحرا تهی ز لشگر رومگشت پر لشگر حبش بستان
16. ۱۶دشت پوشیده چادر ترساچرخ پوشیده جامه رهبان
17. ۱۷تا سردشت و کوه سیمین گشتباد دیماه گشت چون سوهان
18. ۱۸لاجرم در میان سونش سیمدامن کوهسار گشت نهان
19. ۱۹بوستان پر سیاه پوشان گشتتا بر او گشت ماه دی سلطان
20. ۲۰ای بدل همچو قبله تازیخیز و بفروز قبله دهقان
21. ۲۱باده پیش آر و پیش من بنشینشاخ بیجاده پیش من بنشان
22. ۲۲چون جنان خانه زان و آن چو سقرچون سقر طبع از این و آن چو جنان
23. ۲۳ای پدید آرد از ترنج عقیقوآن برون آرد از شجر مرجان
24. ۲۴آن یکی آب رنگ و خواب فزایاین یکی زر خام و سیم فشان
25. ۲۵سر دیوانه زان شود هشیاردل غمناک از این شود شادان
26. ۲۶آن بسرخی دهد ز یار خبراین بزردی دهد ز رنج نشان
27. ۲۷آن یکی نار وصف و رنج شکناین یکی رنج تف و نارنشان
28. ۲۸این دماند ز روی سندان گلآن گدازد ز تف خود سندان
29. ۲۹هرکه این خورد پرورید روانپرورانیده را همه خورد آن
30. ۳۰آن یکی یادگار افریدونوین یکی دستگاه نوشیروان
31. ۳۱گشته مشگین ز بوی آن مجلسگشته رنگین ز رنگ این ایوان
32. ۳۲آن چو خوی پناه ملک امیراین چو دست امیر خلق جهان
33. ۳۳صاحب نیکبخت عالی تختبوالعلی بختیاربن سلمان
34. ۳۴آن وفا را تن و سخا را دلآن خرد را مکان و تنرا جان
35. ۳۵خازنش نیست خالی از بخششمجلسش نیست خالی از مهمان
36. ۳۶سیم دائم ز کف او بگلهزر دائم ز دست او بفغان
37. ۳۷زائر از کف او شود خوشنودشاعر از کلک او شود خندان
38. ۳۸هرکه زو یک حدیث نیک شنیدجاودان گشت رسته از حدثان
39. ۳۹گنج شادی از او شده گنجهشمع شادی از او شده شروان
40. ۴۰فضل گرد دلش کند پروازجود گرد کفش کند طیران
41. ۴۱آن گران سنگ و حلمهاش سبکوین سبک سنگ و حملهاش گران
42. ۴۲قسمت نیکخواه از او نصرتبهره بدسگال از او خذلان
43. ۴۳مرگ بر دشمنش گشاده کمینچرخ بر حاسدش کشیده کمان
44. ۴۴فلک فضل را دلش خورشیدنامه جود را کفش عنوان
45. ۴۵کلک او را قضا برد طاعتتیغ او را اجل کشد فرمان
46. ۴۶آن یکی نار فعل و آب صفتوین یکی آب طبع و نارنشان
47. ۴۷گوهر این چو ذره خورشیدصورت آن چو عشق در هجران
48. ۴۸اول اینرا ز خاک بد بالیناول آن را ز سنگ بدبنیان
49. ۴۹آن یکی دست جود را انگشتوین یکی کام حرب را دندان
50. ۵۰آن یکی رزق را همیشه مقاموین یکی مرگ را همیشه مکان
51. ۵۱ای ز کلک تو فضل را شادیوی ز تیغ تو خصم را احزان
52. ۵۲دیده فضل را توئی دیدارخانه جود را توئی بنیان
53. ۵۳ناز دشمن کنی بوهم نیازسود حاسد کنی بعزم زیان
54. ۵۴تو برادی همی دهی روزیهرکه را جان همی دهد یزدان
55. ۵۵جان خلقی که نان خلق ز تستجان نباشد کرا نباشد نان
56. ۵۶دست ادبار از آن شده بستهکه بمدح تو برگشاده زبان
57. ۵۷گر کنی با عدو بعزم بدیگر کنی با ولی بوهم احسان
58. ۵۸سنگ در دست این شود یاقوتمژه در چشم آن شود پیکان
59. ۵۹زآتش و آب و باد و خاک کندچرخ طوفان پدید در کیهان
60. ۶۰تا ندیدم ترا ندانستمکه ز زر و درم بود طوفان
61. ۶۱تا به اران توئی مدار عجبکه به اران حسد برد ایران
62. ۶۲تا نباشد گمان بسان یقینتا نباشد خبر بسان عیان
63. ۶۳تو عیان باش و دشمن تو خبرتو یقین باش و حاسد تو گمان
64. ۶۴دوستان ترا بود شادیدشمنان ترا بود خذلان