1. ۱ای جان من خریده بدیدار خویشتنکرده مرا بمهر خریدار خویشتن
2. ۲من جان و مال خویش ندارم ز تو دریغوز من دریغ داری دیدار خویشتن
3. ۳تا گشت زیر غالیه گلنار تو نهانچون شنبلید کردم گلنار خویشتن
4. ۴دو چشم من بسان دو نار کفیده شدتا دور کردیم تو ز دو نار خویشتن
5. ۵خستی مرا بغمزه غماز خویشتنبستی مرا بطره طرار خویشتن
6. ۶گوئی ز چشم مست تو ترسیده روی تومشگین حصار کرده نگهدار خویشتن
7. ۷رخسار خویش بردی ز دشمنان منکردی سرشک من چو دو رخسار خویشتن
8. ۸بر من بدی ز چشم آید آزار من رسیدزاری کنم ز چشم دل آزار خویشتن
9. ۹مر یار خویشرا نمائی بدی که توهرگز بدی ندیدی از یار خویشتن
10. ۱۰آزار او مجوی و میآزار جانش راکازار تو خریده بآزار خویشتن
11. ۱۱گر گل نیابم از تو من ای گلشن مرادباری جدا کن از دل من خار خویشتن
12. ۱۲تابم مده ز سنبل پرتاب خویشتنخوارم مکن بنرگس خونخوار خویشتن
13. ۱۳ز آن خوابدار نرگس وزان تابدار گلدارم پر آب نرگس بیدار خویشتن
14. ۱۴ما را بنفشه زار سمن زار شد چو توکردی بنفشه زار سمن زار خویشتن
15. ۱۵آزار این دلی و باین جان خریدمتجز من که داد جان بدل آزار خویشتن
16. ۱۶چندین جفا مکن که نه نیک اوفتد تراگر من بنالم از تو بسالار خویشتن
17. ۱۷میر عضد که مرکز فخر زمانه رابنده کند بطبع ملک وار خویشتن
18. ۱۸چون او عزیز باشد در نزد هرکسیهرکو دلیل دارد دینار خویشتن
19. ۱۹دادی همه جهان بفرومایه بنده ایگر ملک یافتی بسزاوار خویشتن
20. ۲۰ابر بهار گر بکفش بگذرد همیننگ آیدش همیشه ز امطار خویشتن
21. ۲۱زیر زمین شود گهر دشمنان ملکچون برکشی حسام گهربار خویشتن
22. ۲۲خصمش بسی زیاد ولیکن بهیچ ملکپرداخته مباد بتیمار خویشتن
23. ۲۳ای آنکه دشمنان تو از بیم تیغ توزاری کنند بر دل بیمار خویشتن
24. ۲۴تا تو کمر ببستی پیکار و جنگ راقیصر همی ببرد زنار خویشتن
25. ۲۵قارون اگر برآید با زر خود ز خاکنشناسیش تو باز ز زوار خویشتن
26. ۲۶هرکس کند رضای ترا جفت خویشتنهرکو کند وفای ترا یار خویشتن
27. ۲۷شادی کند بجود تو اندوه خویش راآسان کند بفر تو دشوار خویشتن
28. ۲۸ای خسروی که مدحت تو نزد دیگرانبخریده ای بنعمت بسیار خویشتن
29. ۲۹بسیار مردمند خریدار بنده لیکبنده ترا گزید خریدار خویشتن
30. ۳۰من ناز بر تو از قبل آن نمیکنمکاندر زمانه دیده نیم یار خویشتن
31. ۳۱سردار شاه من توئی و ناز بندگانباشد همیشه بر سر سردار خویشتن
32. ۳۲گر من عتاب کردم با او چه اوفتادهرکس جدا چه سازد بازار خویشتن
33. ۳۳ای میر بر سواران طعنه چرا زندآن کو پیاده باشد بر کار خویشتن
34. ۳۴وآنکس که اندر آمدش از بار دیگرانبا دیگران چرا فکند بار خویشتن
35. ۳۵گر دیگری نداند مقدار من رواستمن سخت نیک دانم مقدار خویشتن
36. ۳۶ایشان بفضل من همه اقرار داده اندبهتر ز صد گواست یک اقرار خویشتن
37. ۳۷گر بیم تو نبودی بر من بیک سخنبنمود می بر ایشان کردار خویشتن
38. ۳۸ایشاخ جود و رادی در باغ مردمیچندان بزی که برخوری از بار خویشتن