1. ۱چه دید تشرین گوئی ز نرگس و نسرینکه باغ و بستان بستد زهر دوان تشرین
2. ۲بنار کفته سپرده است معدن نرگسبسیب رنگین داده است مسکن نسرین
3. ۳نبرده رنج یکی هست چون دل فرهادندیده ناز یکی هست چون رخ شیرین
4. ۴بد از بنفشه لب جوی چون نگین کبودوز او بمشگ همه جویبار بود عجین
5. ۵کنار جوی تهی ماند از نگین کبودمیان جوی شد از آب چون کبود نگین
6. ۶چو کوهسار بتو زی بداد دیبه رومچمن بششتری زرد داد دیبه چین
7. ۷ز ناف معشوق آبی گرفته بوی و مثالز روی عاشق برده ترنج زردی و چین
8. ۸درست گوئی کز نار دیده سیب آسیبدرست گوئی با سیب نار دارد کین
9. ۹ز زخم نار رخ سیب گشته خون آلودز کین سیب دل نار گشته خون آگین
10. ۱۰بسیب زرد بر آن نقطه های سرخ نگرچو اشگ خونین بر روی عاشق غمگین
11. ۱۱چو زر و نیل شده باغ زرد و آب کبودچو سیم و سرب شده که سپید و دشت چنین
12. ۱۲بسان زرین قندیل بر درخت ترنجمیانش کرده نهان بر فتیله سیمین
13. ۱۳فکنده روشنی خویشتن برابر هواسپرده تیرگی خویشتن برابر زمین
14. ۱۴بکاست روز چو رنج از تن عمیدالملکفزود شب چو نشاط دل عمادالدین
15. ۱۵امین جان ملوک جهان ابونصر آنکه یمن و یسرش جفتند بر یسار و یمین
16. ۱۶نه روز بخشش او دارد ایچ گنج قرارنه روز کوشش او ماند ایچ حصن حصین
17. ۱۷هزار شاه بود روز بزم در یک تختهزار شیر بود روز رزم در یک زین
18. ۱۸موافقان را کلکش بسان آب حیاتمخالفان را تیغش چو آذر برزین
19. ۱۹نه با سخاوت او هیچ دوست رنجور استنه با سعادت او هیچ بنده هست حزین
20. ۲۰چو رسم او بستائی شوی ستوده ستایچو مهر او بگزینی شوی ستوده گزین
21. ۲۱از ابر و دریا دست و دلش گذشته بجودقیاس هر دو بکن تا یقین بدانی این
22. ۲۲از آن دو خلق بموج و بهین غریق شوندوزین دو خلق توانگر شود بمدح و بهین
23. ۲۳بمدحتش تن آزادگان همیشه دهانبخدمتش دل فرزانگان همیشه رهین
24. ۲۴هواش در دل دانا چو سکه بر دینارروان نادان کینش خلیده چون سکین
25. ۲۵ستاره را همه رادی دهد کفش تعلیمزمانه را همه شادی کند دلش تلقین
26. ۲۶خردش مونس جانست و فضل مونس دلوفاش همبر عمر است وجود همبر دین
27. ۲۷ز سجده ملکان پیش تخمش اندر هستهمه بساط پر از شکل روی و نقش جبین
28. ۲۸پلنگ و شیر چو نام خدنگ او شنوندپلنگ لنگ بماند بجای شیر عرین
29. ۲۹ز فضل کرد خداوند طبع او نه ز گلز جود کرد خداوند دست او نه ز طین
30. ۳۰از او تهور باشد ز خصم و حاسد جانز شیر دندان باشد ز غرم و رنگ سرین
31. ۳۱بجای طلعت او تیره آفتاب بلندبه پیش همت او پست آسمان برین
32. ۳۲تن مخالف او کرده آسمان کمانبجان دشمن او بر جهان گشاده کمین
33. ۳۳بدوستان بر از او مر غوا شود مروابدشمنان براز او آفرین شود نفرین
34. ۳۴سخای خواجه عیانست وان خلق خبرعطای خلق گمانست وان خواجه یقین
35. ۳۵ایا بمردی با اژدها و شیر عدیلو یا برادی با آفتاب و ابر قرین
36. ۳۶بقا ندارد پیش بنان تو دریاپدید ناید پیش سنان تو تنین
37. ۳۷بگاه نظم زبان تو بحر در یتیمبگاه نثر بیان تو ابر در ثمین
38. ۳۸اگرچه یاسین هست از شرف سورتهابنام تو شرف آرد مدیح بر یاسین
39. ۳۹رهی بطمع شرف کرد قصد مجلس توکه خلق را شرفی و زمانه را تزیین
40. ۴۰شریف مجلس تو دید و خوب طلعت توشریف گشت بنزد جهانیان و مکین
41. ۴۱به مجلس تو بیاراست جان تن پروربطلعت تو بیفروخت چشم گیتی بین
42. ۴۲بیامده است که فرمان دهیش تا برودکه هست مهر تواش دین و مدح تو آیین
43. ۴۳همیشه تا نفروشد بتلخ شیرین کسهمیشه تا نفروشد بخار کس نسرین
44. ۴۴چو خار بادا نسرین بچشم دشمن تومدام عیش عدو تلخ و آن تو شیرین
45. ۴۵خجسته بادت فرخنده عید روزه گشایبخرمی بگذاری هزار عید چنین