1. ۱ای نگاری که ز دل کفر و ز رخ دین آریدل من بردی و کردی رخ من دیناری
2. ۲چشم تو دین برباید رخ تو باز دهدچه بلائی تو که هم دین بر و هم دین آری
3. ۳گل با خار بود نرگس بی خار بودچون توئی نرگس پر خار و گل بی خاری
4. ۴بستردی این دل پر رنگ ز زنگار بلاغم آن عارض چون رنگ خط زنگاری
5. ۵گر دو صد جور کنی بر دل من نشمارمگر یکی بوسه زنم بر لب تو بشماری
6. ۶گر با سلام کند روی تو دعوی ز چراگردش آن خط سیاه تو کند زناری
7. ۷نشود دم زدنی دور ز من لشگر غمجز به من راه ندارد بجهان پنداری
8. ۸نه همی گردد بیزار فراق تو ز منتو همی جوئی پیوسته ز من بیزاری
9. ۹من ز تو جور و جفا مهر و وفا انگارمتو ز من مهر و وفا جور و جفا انگاری
10. ۱۰گر یکی جامه گلناری پوشد تن منور یکی جامه بپوشد تن تو دیناری
11. ۱۱این زرنگ رخ من گردد دیناری زودوان ز عکس رخ تو زود شود گلناری
12. ۱۲ای باندوه سپرده دل بیچاره منبرهان این دل بیچاره ز انده خواری
13. ۱۳بیم بیماری باشد ز پس انده بازبیم جان دادن باشد ز پس بیماری
14. ۱۴خانه تبت شود ار زلف در او بفشانیکوی بابل شود ار چشم بدو بگماری
15. ۱۵زندگان را بفراق اندر جان بستانیمردگان را بوصال اندر جان باز آری
16. ۱۶گر وصال آید کف شه گوهر بخشیگر فراق آید تیغ شه گیتی داری
17. ۱۷شه جباران بونصر محمد که بدوز بر چرخ گذشته است شه از جباری
18. ۱۸آنکه رخشانی پیدا کند از تاریکیوانکه آسانی پیدا کند از دشواری
19. ۱۹هرکه زاریش بخواهد نبود با شادیهرکه شادیش نخواهد نبود بی زاری
20. ۲۰ای بزنهار توان در همه گیتی شب و روزنبود نزد تو یکروز درم زنهاری
21. ۲۱تو بتن برنا لیکن بسیاست پیریتو بسال اندک لیکن به هنر بسیاری
22. ۲۲هرچه باید که بدانند بزرگان دانیهرچه باید که بدارند سواران داری
23. ۲۳گرچه بیهوش ز هشدار نیامد نیکوورچه دانا را از نادان ناید کاری
24. ۲۴همه نادانان دانند که تو دانائیهمه بیهوشان دانند که تو هشیاری
25. ۲۵همه دینار سره بخشی و ز هول کفتهمه با زردی باشند همه با زاری
26. ۲۶گر تو بر چشم عدو چشم جفا بگشائیور تو بر جسم عدو چشم بدی بگماری
27. ۲۷مژه بر چشم عدو زود کند زو بینیموی بر جسم عدو زود کند مسماری
28. ۲۸از تو اسرار نهفتن نتوانند مگرملک العالم دادت ملک الاسراری
29. ۲۹علم پنهانی گشت از دل تو پیداییبخل دیداری گشت از کف تو متواری
30. ۳۰تو بگاه مثل جود سر امثالیتو بگاه خبر خوب سر اخباری
31. ۳۱دشمنی نیست که جانش بسنان نستانیزائری نیست که حقش بسخا نگذاری
32. ۳۲تا با یلول گل زرد شود بیداریتا بآزار گل سرخ شود دیداری
33. ۳۳بخت بیدار عدوی تو شود خواب همیبخت خوابیده احباب کند بیداری