1. ۱خریدم به دل دلبری رایگانیکه هست او به جان و به دل رایگانی
2. ۲ز نادیدنش زندگانی بکاهدبیفزاید از دیدنش زندگانی
3. ۳جوانیش در کار کردیم ولیکنازو هر زمان باز یابم جوانی
4. ۴می زعفرانی فرازی من آردز عکس رخ او شده ارغوانی
5. ۵اگر چند می تلخ و بر من کند اومی تلخ شیرین بشیرین زبانی
6. ۶می و مشگ و سرو و گل ار نیست بستانز زلف و لب و خط و قدش نشانی
7. ۷کزین سرو یابی وزان گل فشانیوزین مشگ بوئی و زان می ستانی
8. ۸شدم پیر در وصلش از بیم هجرانچو در وصل بستان ز باد خزانی
9. ۹کمانی بود تن بهجر اندر از غمچو تیری به وصل اندر از شادمانی
10. ۱۰بوصل اندرون شاخ گل گشت تیریبهجر اندرون نارون شد کمانی
11. ۱۱اگر نار با سیب خویشی نداردچرا زد بدان نقطه ها ناردانی
12. ۱۲ز بس ناردان بر رخ سیب هر دمبباغ اندرون سیب را ناردانی
13. ۱۳ترنج و بهی گشت در باغ پیداگل و لاله از بوستان شد نهانی
14. ۱۴یکی چون رخ دلبر از شادکامییکی چون رخ بیدل از ناتوانی
15. ۱۵ز نارنگ و برگش چمن گشت ناریز ابر سیاه آسمان شد دخانی
16. ۱۶هوا شد چو آئینه زنگ خوردهچو نادیده زنگ آیینه آب خانی
17. ۱۷بصحرا ستد زعفران جای گلهاوزان گشت روی زمین زعفرانی
18. ۱۸ایا ابر آبان جحیمی و جیحونکه گه آتش افشان و گه سیل رانی
19. ۱۹ازین هر دو مانی بدان هر دو لیکنبتیغ و کف شاه گیتی بمانی
20. ۲۰ستوده کیان میر بو نصر جستانکه دارد نهاد و نژاد کیانی
21. ۲۱از او راست شد کارهای زمینیوزو گشت کژ فتنه های زمانی
22. ۲۲گه کین کند سنگ صحرای دشمنبتیغ یمانی عقیق یمانی
23. ۲۳گهی میکند رنگ میدان زائربدینار گون کلک دینار کانی
24. ۲۴به بزم اندرش کار دینار بخشیبرزم اندرش پیشه کشور ستانی
25. ۲۵همه چیز داند بجز حکم ایزدهمه چیز دارد بجز یار و ثانی
26. ۲۶بهنگام نیکی توانی نداردبگاه بدی هست یکسر توانی
27. ۲۷ایا شهریاری که همتا نداریز باقی و ماضی و انسی و جانی
28. ۲۸بشایستگی چون گه شرع دینیببایستگی چون گه نزع جانی
29. ۲۹ستوده سخا و ستوده وفائیزدوده روان و زدوده سنانی
30. ۳۰بدین میهمانی کنی بندگان رابدان کرکسان را کنی میهمانی
31. ۳۱هزار آفرین بر تن و جانت باداکه خوشخوی و شیرین زبان میهمانی
32. ۳۲خداوند از آن مهربانست با توکه بر بندگانش بدل مهربانی
33. ۳۳سنان و بنانت چو مرگست و روزیکه گردون سنانی و جیحون بنانی
34. ۳۴رمه بی شبان پایداری نداردجهان چون رمه هست و تو چون شبانی
35. ۳۵همه خلق رزق از تو جویند ماناکه در رزق مردم ز یزدان ضمانی
36. ۳۶ترا وصف نتوان بهر چیز کردنتو آنی که هر چیز کردن توانی
37. ۳۷تو آنی که رانی جهان را ازیرابجز در و دینار دادن ندانی
38. ۳۸به دینار و دیبا ستایش بخریدل افروز دی روز بازار گانی
39. ۳۹سپهر برین آفرین خواند او راکه مدح تو خواند تواش پیش خوانی
40. ۴۰نه هر کاردانی بود کاردانیتو هم کاردانی و هم کاردانی
41. ۴۱اگر مانده بودی شهنشاه ایرانوگر زیستی رستم سیستانی
42. ۴۲سپردی به رأی تو این شهریاریگرفتی ز زور تو آن پهلوانی
43. ۴۳چراغ زمین شمس دین تاج ملکتکه فخر ملوکی و تاج کیانی
44. ۴۴مکان معالی کزین بوالمعالیکجا رأی عالیش هست آسمانی
45. ۴۵ازو دین فرازان چو رأی از معالیو زو ملک نازان چو لفظ از معانی
46. ۴۶بود میهمان جاودان در سرایشبود بر کفش خواسته یک زمانی
47. ۴۷شرابش بهشت است و مهمان بهشتیکفش منزل و خواسته کاروانی
48. ۴۸ایا مال بخشی که چون ابر نیساندرم گستر اندر درم گسترانی
49. ۴۹گه مال دادن چون بهرام گوریگه داد دادن چو نوشیروانی
50. ۵۰بدن را روانی به جود و بدانشروان را خرد چون بدن را روانی
51. ۵۱نباید ترا مشک و بان زانکه دائمز خوی خویش و نیک با مشک و بانی
52. ۵۲تو چونان دهی رزمه های نو اندرکه دیگر شهان کرته گردوانی
53. ۵۳ترا وصف نتوان بهر چیز کردنتو آنی که هر چیز کردن توانی
54. ۵۴توان شهریاری که در رزم ترکانسپاهی بهم بر زدی بی کرانی
55. ۵۵چو کوه از بزرگی چو باد از سترگیچو آتش ز تیزی چو آب از روانی
56. ۵۶تو آن شیر بندی که خیل معادیچو شیر آهوان را ز هم بگسلانی
57. ۵۷تو آن تاج بخشی که هر تاجداریدر ایوانت هر شب کند تاج بانی
58. ۵۸تو مهری که بر هر زمینی بتابیتو ابری که هر جای گوهر فشانی
59. ۵۹الا تا کند کامرانی نشاطیالا تا دهد مستمندی نوانی
60. ۶۰بد اندیشتان باد با مستمندیهواخواه تان باد با کامرانی
61. ۶۱گرفتید تا جاودان نام نیکوبمانید چون نام خود جاودانی
62. ۶۲بقاتان بر افزون و با عید میمونعدو سرنگون جفت رنج و زیانی