1. ۱مرا به ناله و زاری همی‌بیازاریجفای تو بکشم زانکه بس سزاواری
2. ۲تو را به جان و تن خویشتن خریدارممرا به قول بداندیش می‌بیازاری
3. ۳به جان شیرین مهر تو را خریدارمبه زلف پرچین خون مرا خریداری
4. ۴نه زان عجب که تو را با جفات بگذارمکز این عجب که مرا با وفام بگذاری
5. ۵اسیر عشق تو گشتم به طمع یاری توبه روی هر کس طمع آورد همی خواری
6. ۶بطمع مشگ بزلف تو گر در افتد بادشود برنج و ببند اندرش گرفتاری
7. ۷بجای روی تو تاری شود مه روشنبجای موی تو روشن شود شب تاری
8. ۸بجعد زلف و لب لعل سینه سیمینبنفشه زاری و گلزاری و سمن زاری
9. ۹برنگ زرد من و روی سرخ تو ماندترنج آذری و ارغوان آزاری
10. ۱۰فدای سرو کنم دل که سرو بالائیفدای ماه کنم جان که ماه رخساری
11. ۱۱چرا ز جان و دل من نگه نداری چشمچنانکه روی و لب از من نگه همیداری
12. ۱۲بلای جان من آن نرگس سیه کار استکه داد جان و روان مرا نگونساری
13. ۱۳من از دو چشم دو خیری بورد بنگارمتو آن دو زلف دو سوسن بمشگ بنگاری
14. ۱۴بزلف کژ چو عهد و وفای خویشتنیبقد راست چو وعد شه جهانداری
15. ۱۵سر سعادت و سالار فتح ابونصر آنکزو گرفت سعادت سری و سالاری
16. ۱۶هر آنچه خلق بیندیشد او بداند پاککلید سر ضمیر است و پشت بیداری
17. ۱۷خدایگانا جبارت از جهان بگزیدبفضل بر همه خلق داد جباری
18. ۱۸اگر بفضل کسی ملک را سزاوار استتو ملک هفت جهان را چنان سزاواری
19. ۱۹مخالفان را سوزنده نار بی نوریموافقان را تابنده نور بی ناری
20. ۲۰بمستی اندر داناتری ز هشیارانبیک سخا تو در آز را بینباری
21. ۲۱نه با هوای تو گیرد گناه من یزداننه با مدیح تو گیرد دروغ من باری
22. ۲۲گناههای مرا و دروغهای مراکفایتی تو بدان و بدین ستغفاری
23. ۲۳ز خلعت تو زمین پیشه کرده بزازیز خلقت تو هوا پیشه کرده عطاری
24. ۲۴سخا ز دست تو شد در زمانه شیدائیوغا ز تیغ تو شد در زمانه متواری
25. ۲۵کدام خصم که جانش به تیغ نگزائیکدام دوست که حقش بدست نگذاری
26. ۲۶زمانه اسب حرون بود و کره توسنبزیر دولت تو کرده پیشه رهواری
27. ۲۷خجسته باد ترا عید گوسپند کشانکه تو همیشه درخت خجسته میکاری
28. ۲۸کنون کهان و مهان گاو گوسپند کشندرضای ایزد جویند از آن نه خونخواری
29. ۲۹تو گاو بی گنه و گوسپند بی بزه رامکش بکش عدوی حضم یا گنه کاری
30. ۳۰تو نگذری ز جهان تا بفتح و فیروزیهزار عید چنین با مراد نگذاری
31. ۳۱همیشه تا بود از لاله کوه شنگرفیهمیشه تا بود از سبزه باغ زنگاری
32. ۳۲سر تو بادا چون مورد برگ با سبزیرخ تو بادا چون لاله برگ گلناری