1. ۱اگر ببرد ز بستان خزان نسیم بهاربساز بزم چو بستان ز زلف و روی نگار
2. ۲چو زلف او ندهد بوی هیچ اسپر غمچو روی ندهد هیچ روزگار نگار
3. ۳نسیم آن ببهار است و آن این همه روزنگار این همه سالست و آن او ببهار
4. ۴رخان دوست همی بین اگر بشد نسرینلبان دوست همی بوس اگر بشد گلنار
5. ۵بجای لاله ببینش دو خد دیبا گونبجای مشگ ببوی آن دو زلف عنبر بار
6. ۶بجای سوسن بس باد دوستان بر دوستبجای نرگس بس باد چشم دل بر یار
7. ۷اگر نثار نیارد بنفشه زار رواستکند دو دیده من بر دو زلف یار نثار
8. ۸سحرگهان بشنو زاری من ار نکندتذرو زاری در سبزه کبک در کهسار
9. ۹بجای ناله بلبل بس است ناله زیربجای لاله نعمان بس است جام عقار
10. ۱۰اگرباصل خزان از بهار بهتر نیستچرا شود بخزان بوستان بسان بهار
11. ۱۱چرا نثار کند در بهار شاخ درمنثار شاخ چرا در خزان بود دینار
12. ۱۲چو روی دلبر من گل بخفت خار بخاستبدست بادی چون آه عاشق غمخوار
13. ۱۳بناف جانان ماند فراز شاخ بهیز مشگ مشگین زلفش بر او نشسته غبار
14. ۱۴بسیب سرخ و بزرد آبی اندرون نگریدلت طلب نکند گلستان و نرگس زار
15. ۱۵چو صره های درخشنده نارها و چنانکدریده یک یک صره کفیده یک یک نار
16. ۱۶فراز تاک رزان خوشه ها سیاه و سپیدچو زنگ و روم بهم در شده معاشر و یار
17. ۱۷یکی گرفته رخ خویشتن بزرد نقابیکی نهفته تن خویشتن بسرخ ازار
18. ۱۸یکی چو زر گر آب زریز زاید زریکی چو قار کر آب عقیق بارد قار
19. ۱۹نشسته زاغ سیه بر درخت گوئی هستبدار بر سر خصمان شاه گیتی دار
20. ۲۰خزینه بخش و ولایت ستان ملک جستاندمار جان بداندیش و آفتاب تبار
21. ۲۱جهانش گشته برادی و راستی خوشنودزمانه داده برادی و راستیش اقرار
22. ۲۲قرار خلق جهان از قرار دولت اوستبدولت و طربش باد جاودانه قرار
23. ۲۳از او شده است کریمی بلند و زفتی پستوز او شده است گرامی مدیح و خواسته خوار
24. ۲۴بصلحش اندر شادی بجنگش اندر غمبمهرش اندر منبر بکینش اندر دار
25. ۲۵بنانش هست زمینی که روزی آرد برسنانش هست درختی که مرگ دارد بار
26. ۲۶نشاط و ناز و خوشی باد کار او هر سالکه با سعادت او رنج و غم ندارد کار
27. ۲۷همه جهانش بزنهار تیغ تیز ولیدرم نیابد از دست رادا و زنهار
28. ۲۸دل موافق با مهر او جدا ز نهیبتن موالی با فر او بری زنهار
29. ۲۹موالیانش بلیل و نهار در طربندمعادیانش ندانند لیل را ز نهار
30. ۳۰ز بیم خصم سراسر جهان حصار کنندهمی کشند بدنیا و بر فلک دیوار
31. ۳۱اگر حصار ندارد ز خصم باکش نیستبس است در کف شمشیر پیش خصم حصار
32. ۳۲قوام ملک و دل و دین و تاج و فخر ملوکابوالمعالی دشمن گداز و شیر شکار
33. ۳۳ز خسروان جهان بیش هست مقدارشاز آنکه خواسته را نیست نزد او مقدار
34. ۳۴بدین جهان دل خصمانش فارغ است ز نوربد آن جهان تن یارانش ایمن است ز نار
35. ۳۵چو خشم گیرد بر دشت و می خورد بسرایازو سوار پیاده شود پیاده سوار
36. ۳۶اگر مخالف با کین او کمر بنددز کین او کمرش بر میان شود زنار
37. ۳۷بتن جوان و ولیکن به رای و دانش پیربسال اندک و لیکن بداد و دین بسیار
38. ۳۸ز شاعران بخرد آفرین بسیم حلالز زائران بستاند دعا بزر عیار
39. ۳۹چو او ستاند باقی سخن بعامش خیرکجا کسی سخنش را خرد کند معیار کذا
40. ۴۰نیافرید برادی چو او فلک مخلوقنپرورید بمردی چو او فلک دیار
41. ۴۱ز وصف خویش خالی نماند آنچه زمینز نام جودش فارغ نماند آنچه دیار
42. ۴۲نه ز آب خیزد آتش نه از زبانش بدینه ز آتش آب بریزد نه نام نیکش عار
43. ۴۳از او هزار عطا وز ولی سؤال یکییکی پیاده ازو وزعد و هزار سوار
44. ۴۴اگر بجوید آرام از او زمانه سزدکزو نیافته است ایچ راد مرد آزار
45. ۴۵اگرچه زار کسی مدح او کند ز سخاشچنان کند که نماند کس از نژادش زار
46. ۴۶بمدح او نرسد رنج مدح گویان راکه طبع تیز نباشد ز تیزی بازار
47. ۴۷بداد و دانش و دین و بفر و بخت و ظفرچو کردگار ز همت جداست میر از یار
48. ۴۸مخالفش نشناسد که چون بود شادیموافقش نشناسد که چون بود تیمار
49. ۴۹ز یک عطاش توانگر شود دو صد درویششود درست ز یک دیدنش دو صد بیمار
50. ۵۰همیشه بادی از ملک خویش خرم و شادهمیشه بادی از عمر خویش برخوردار