1. ۱گل شکفته نماند مگر بصورت حورخروش رعد نماند مگر بنفخه صور
2. ۲همی رسد ز هوا بر زمین نثار دررهمی شود ز زمین بر هوا بخار بخور
3. ۳اگرچه هست زمین جای دیو و معدن دداگرچه هست هوا جای حور و معدن نور
4. ۴ز ابر گشت هوا جای دیو و معدن ددز لاله گشت زمین جای نور معدن حور
5. ۵گسسته ابر بهاری طویله لؤلؤشکسته باد شمالی شمامه کافور
6. ۶یکی ز خاک نماینده دیبئه منقوشیکی ز تاک فشاننده لؤلؤ منثور
7. ۷بسوی صحرا تازد همی ز کوه غزالبدانکه کوه بماند همی به پشت سمور
8. ۸چو تکیه گاه سلیمان شده است باغ و در اوز بیر کرده چو داودیان شکوفه زبور
9. ۹جهان مرجان خطی نوشت بر میناقلمش ابرو مدادش مطر دبیر دبور
10. ۱۰زمین چو خزه ملون بگونه گونه نباتهوا چو شعر مطرز ز گونه گونه طیور
11. ۱۱ز لاله کوه چو از نقش ما نوی دیباز گل درخت چو از نور ایزدی که طور
12. ۱۲شکفته لاله چو رخسار دلبر می خواردمیده نرکس چون چشم لعبت مخمور
13. ۱۳به رای و معنی و تدبیر در بلندی مهرچو بخت صاحب پیروز میر ابومنصور
14. ۱۴ز نام او نشود فال نیکبختی فردز رای او نشود پای نیکنامی دور
15. ۱۵بکار جود رغیت و بشغل حرب حریصمیان مجلس ساکن میان صف صبور
16. ۱۶بلند ملک ز تیغ وی و معادی پستخراب گنج ز دست وی و جهان معمور
17. ۱۷نه هیچ غیبی با رای او بود مدغمنه هیچ گنجی با جود او بود مستور
18. ۱۸تن مخالف او باد جفت بند و گزنددل موافق او بادجفت سور و سرور
19. ۱۹بروز رزم کند شادی معادی غمبروز بزم کند ماتم موالی سور
20. ۲۰چو روز گردد با یادمهر او شب داجچو خار باشد با یاد کین او گل حور
21. ۲۱ز عدل او همه آفاق با نشاط عدیلز جود او همه گیتی ز فقر و بخل نفور
22. ۲۲بدان خوشی که بسائل سپارد او دینارکسی درم نسپارد بمشرف و گنجور
23. ۲۳برون ز خدمت او فخر هرچه خوانی عاربرون ز مدحت او هرچه راست گوئی زور
24. ۲۴بزور پیل و دل شیر اگرش وصف کنمدر این نباشد بهتان در آن نباشد زور
25. ۲۵سؤال سائل باشد بگوش او چونانکبگوش عاشق سرمست ناله طنبور
26. ۲۶نه آن عجب که ز دزد ایمنند با عدلشاز این عجب که روند ایمن از اسود و نسور
27. ۲۷رها نیابند از تیر او بداندیشاناگر ز تیر بخواهند واژگونه ز مور کذا
28. ۲۸کند همیشه سفر تیر او میان عیونکند همیشه گذر خشت او میان صدور
29. ۲۹ایا ز تو مدد دوستان همیشه پدیدایا ز تو نفر دشمنان همیشه نفور
30. ۳۰مخالفان ز خلاف تو زیر بند رقابموافقان ز رضایت بری ز رنج و ثبور
31. ۳۱ز خون حلق معادی معصفری گردداگر بپرد در حربگاه تو عصفور
32. ۳۲اگر سنان تو بیند بخواب در قیصروگر حسام تو بیند بخواب در فغفور
33. ۳۳یکی بنالد بر روم زار و مردم رومیکی بنالد بر خلق تور و تربت تور
34. ۳۴ولی همیشه بلند از تو و مخالف پستدرم ز تو بشکایت مدام و خلق شکور
35. ۳۵جهان بدنش مأمور بود مأمون راگرت بدیدی مأمون ترا شدی مأمور
36. ۳۶کسی که مهر تو جست از خدای عرش بیافتدر این سرای مراد و در آن سرای قصور
37. ۳۷بداد و بخشش داد جهان همه بدهینیوفتاد کسی جز تو بر جهان غرور
38. ۳۸هرآنکه سطری مدح تو خواند از بر لوحکنند نامش با نام انبیا مسطور
39. ۳۹گهر ز کف تو رنجور و زائران نازانسنان ز دست تو نازان و دشمنان رنجور
40. ۴۰میانه هست میان تو و میان مهانچنانکه باشد مابین قاهر و مقهور
41. ۴۱بعمر باقی کرده فلک ترا توقیعبملک باقی داده جهان ترا منشور
42. ۴۲هر آنچه خواهی داده است چرخت از پی آنکبوند زی همه کس حاجبان تو معذور
43. ۴۳همیشه تا بوزد باد در سرای زمینهمیشه تا که بزنبور زهر شد مستور
44. ۴۴سرای جان تو آباد چون ز باد زمینکشفته خانه خصمت چو خانه زنبور