1. ۱کی دواجو بود آن دل که ز دردش دم زدداغ بی‌دردی آنم که دم از مرهم زد
2. ۲با خرد روز ازل بر سر سودا بودمعشق پیش آمد و سودای مرا برهم زد
3. ۳محنت هجر تو داند که چه با جانها کردشعله عشق تو داند که چه در عالم زد
4. ۴گوش کس باخبر از زمزمه شوق نبودعشقت آن روز که ناخن به دل آدم زد
5. ۵ملک دنیا نبود منزل ارباب سرورهرکه افتاد درین کوچه، در ماتم زد
6. ۶دست اکرام تو بود آنکه سحرگاه ازلخوان بیفکند و صلا بر همه عالم زد
7. ۷عشق می‌گفت به گهواره دلم خوش طفلی‌ستکه در اول قدم، از پایه اعلا دم زد
8. ۸با جنون بود مرا سلسله پرشوریعقل گم باد که این سلسله را بر هم زد
9. ۹تا سر از جیب برآورد دلم چون قدسیدست در دامن آن طره خم در خم زد