1. ۱هرکه در پیش تو بر خاک بمالد رخسارملک کونین مسخّر بودش لیل و نهار
2. ۲دگران گر به قدم بر سر کوی تو روندمن به سر بر سر کوی تو روم مجنون‌وار
3. ۳سلطنت غیر تو کس را نسزد ز انکه به لطفهیچ دیّار ننالد ز تو در هیچ دیار
4. ۴هرکه شد عاشق دیدار تو او بشناسددوزخ از جنّت و شادی ز غم و مِی ز خمار
5. ۵دیده بگشای که محبوب کریم افتاده استمی‌نماید به تو هر دم ز کمین او دیدار
6. ۶عاشق آنست که سوزند و دهندش بر بادبس که خاکستر او جوش کند دریا بار
7. ۷شمّه‌ای گوی تو از لطف خدا بر در دیرتا که کافر بگشاید ز میانش زنّار
8. ۸گوش تو کر شده ای خواجه وگرنه به خدایمی‌کند بت به خداییّ خداوند اقرار
9. ۹جوش می می‌زد و می‌گفت که چون مست شومهیچ هم‌صحبت خود را نگذارم هشیار
10. ۱۰عشق حق می‌رود اندر دل هر عاشقِ زارباده اندر رگ و پِی پیش ندارد رفتار
11. ۱۱در همه مذهب و ملت مِیِ عشق است حلالزانکه بی او نتوان کرد خدا را دیدار
12. ۱۲همدم ما مشو ای محیی که در آخر کاربی‌گنه کشتن و آویختن است بر سرِ دار