1. ۱گر تو طلبی داری ، بیداری شب‌ها کوبا ذکر خدا بودن در خلوت تنها کو
2. ۲آن دوست ، زِ هر ذرّه، خود را به شما بنموددر مشرق و در مغرب، یک دیده بینا کو
3. ۳هرچیز کزو جُستی ، بهر تو مهیا کردتو هیچ نمی‌گویی کان خالق اشیا کو
4. ۴بسیار گنه کردی از حق تو نترسیدیاز ترس عذاب حق ، نالیدن شب‌ها کو
5. ۵چون گویی تو یا الله، گوییم به تو لبّیکاین بنده‌نوازی‌ها، جز حضرت ما را کو
6. ۶بر خود نکنی رحم و من بر تو کنم رحمتدستگیر گنه کاران غیر از کرم ما کو
7. ۷بیننده و شنونده ،جز من کس دیگر نِهبی‌سمع و بصر چون من، بیننده شِنوا کو
8. ۸من اوّل و من آخر، من ظاهر و من باطنجمله منم و جز من، یک ذرّه تو بنما کو
9. ۹از غایت پیدایی پنهان بُوَم این دانمپیدای چنان پنهان ، می‌گو که تو آیه کو
10. ۱۰ذات و صفت اسمم چون خلق به ظاهر کردهرآن تو بدان بنگر، کان مُظهِر اشیا کو
11. ۱۱ای دوست، محیی الدّین، می‌گفت که ای عاشقگر تو طلبی داری ، بیداری شب‌ها کو