1. ۱من کی‌ام؟ رسوای شهر و عاشق دیوانه‌ایآشنا با هر غمی، وز خویشتن بیگانه‌ای
2. ۲هم شوم شاد از غمش کاو در دلم منزل گرفتهم شوم غمگین که او جا کرد در ویرانه‌ای
3. ۳تُرکِ شهر‌آشوب من در کشوری منزل نکردتا نکرد اوّل غمش صد رخنه در هر خانه‌ای
4. ۴گه گیاه درد روید از دلم، گه خار غممن به حیرت کاین همه گل چون دمد از دانه‌ای‌!
5. ۵می‌خورم خون دل و خود را به مستی می‌دهمتا کنم گستاخ پیشش نالهٔ مستانه‌ای
6. ۶گفته‌ای «محیی که باشد تا دم از عشقم زند»در طلب فرزانه و در عاشقی فرزانه‌ای