روی هر بیت کلیک کن تا معنی، تفسیر و واژهنامهاش را ببینی.روی هر بیت بزن برای دیدن معنی و واژهنامه
برای کارتِ اشتراکگذاری بیتِ مطلع:یا روی هر بیت کلیک کنتا کارتِ آن بیت را بسازی
🎙 خوانش این شعر بهزودی اضافه میشود
تو هم خوانشات را ثبت کن
اگر دوست داری خوانشِ خودت از این شعر را با ما در میان بگذاری، در بخشِ خوانشهای صوتی میتوانی همینجا خوانشت را ضبط کنی. پس از تأییدِ ادمین، خوانشِ تو در همین صفحه برای همگان پخش میشود.
خوانشهای صوتی
خوانشِ این شعر را بشنو — یا خودت خوانشت را ثبت کن.
۰ خوانش
در حال بارگذاری خوانشها…
خوانشهای حافظ شیرازی
نقدِ هفتلایه
هفت دریچه برای دیدنِ این شعر — از نسخهشناسی تا ارزیابیِ نهایی
زبانِ غزل، گفتاری-روایی. تکرارِ ردیفِ «آلوده» در نُه بیت، یک نگرشِ آلودگیمحور میسازد: همهچیز آلوده است — خرقه، سجّاده، روح، خلعت، آب — اما در بیتِ هشتم، نگرش وارونه میشود: عاشقِ راستین در دریا غرق میشود اما آلوده نمیگردد.
از منظرِ نحوی، گرههای دستوریِ این غزل عبارتاند از: نخست، کاربردِ «را»یِ فکّ اضافه که در ساختارهای کهن، نقشِ نشانهی مفعولی-مالکی را همزمان ایفا میکند؛ دوم، حذفِ فعل به قرینهی معنوی که در بیتهای میانه بسامد دارد؛ سوم، پیبستهای اسنادیِ کوتاه (-ست، -اَم، -ای) که در فارسیِ شعریِ کلاسیک مرسوم بودند و در فارسیِ معاصر دستخوشِ دگرگونی شدهاند. حضورِ تخلّصِ «حافظ» در بیتِ مقطع، گفتوگویی درونمتنی میانِ شاعر و «خود» میسازد که ساختارِ زبانی را در پایانِ غزل از روایی-وصفی به خطابی-شخصی میبرد و این، الگوی ثابتِ پایانبندیِ غزلِ حافظی است. تمِ غالبِ نظر، چشم، تجلّی نیز در گزینشِ ساختهای نحویِ این غزل، نقشِ راهنما داشته است.
به این شعر امتیاز بده
۰.۰از ۵·۰ رأی
حاشیهنویسی
با ادب و دقت بنویس — فقط متنِ فارسی پذیرفته میشود.
حاشیهنویسی
با ادب و دقت بنویس — فقط متنِ فارسی پذیرفته میشود.
در حال بارگذاری حاشیهها…