1. ۱مطبوع اگر که مال بود جان اگر عزیزاین هر دو را به پای یکی مرد فرد ریز
2. ۲در صد هزار مصر عزیزی، از آن تو راستیوسف به دل غلام و زلیخا به جان کنیز
3. ۳دنیا عجوزه ایست نیرزد نگاه راآرد عروس کاوس و پرویز اگر جهیز
4. ۴از جعد مشگبار تو خیزد مگر نسیمکه هر سحر عبیر فشانست و مشگ بیز
5. ۵با ترک چشم مست تو، ابرو، بناز گفتکندی مکن که تکیه گه تست تیغ تیز
6. ۶برچیده مرغ همت ما دانه ها درشتچون شد درشت دانه هم از ماست خورد و ریز
7. ۷بر اعتدال قد تو از سرکشی سزدتا، سرو، را بنشانی بپای خیز
8. ۸از نور صبح، ظلمت شب رفع شد، ندیمبرخیز و می بریز که برخواست رستخیز
9. ۹کاسد متاع حسن به عهد تو شد چنانکصد یوسف و بشیر نیرزد به یک عزیز
10. ۱۰«حاجب » به عین فقر مریز آبروی خویشبر پای هر مخنث بی آبروی هیز