1. ۱ای سرو جهان، بازآ به چمنتا سرو روَد، در سجده چو من
2. ۲با قد و رُخت، مانند خجلهم سرو سهی، هم تازه سمن
3. ۳مشتاق تواند با عجز و نیازهر تازه‌جوان، هر پیرِ کهن
4. ۴در مصر جمال دارد مه منبس یوسف مصر، در چاره ذقن
5. ۵تابنده رُخت، در شرق نتافتدر عالم جان، در ملک بدن
6. ۶مرهون لب و دندانِ تواندهر لعل بدخش، هر دُرِ عدن
7. ۷بی‌بهره نماند از حسن تو کسنی شیخ و نه شاب، نی مرد و نه زن
8. ۸مقتول تو باد، محبوب جهاننامت چو نوشت، با خون به کفن
9. ۹ای جوهر فرد، در شیشهٔ جانوی زر عیار، در بوتهٔ تن
10. ۱۰هر معجزه‌ای‌ست، از علم و بیانریزی چو درر، از درج دهن
11. ۱۱آزادی گل از طینت توستای ماه زمین! وی شاه زمن!
12. ۱۲شد کشو دل، تسخیر، تو راناشسته لبت، مادر زلبن
13. ۱۳سحری‌ست ببین، در خامهٔ تومنسوخ‌گرِ احکام و سنن
14. ۱۴استاد بود «حاجب» ز قدمبر اهل کمال، در باب سخن