1. ۱گرمی مهر، به ویرانه و آباد یکی ستحسن اگر تیغ کشد، بنده و آزاد یکی ست
2. ۲جور کش می طلبد، غنچهٔ شیرین کارتور نه در چنگ غمت خسرو و فرهاد یکی ست
3. ۳چه کنم آه، که گلبرگ بناگوش تو رانگه گرم من و سیلی استاد یکی ست
4. ۴تنگی سینه دلم را به فغان می آردور نه با ناز تو، خاموشی و فریاد یکی ست
5. ۵آتش آه مرا قوّت تأثیر کجاست؟دل سنگین تو و بیضه فولاد یکی ست
6. ۶دل چو تسلیم شود جور و جفا، مهر و وفاستعشق اگر یار شود، طینت اضداد یکیست
7. ۷رخنه در جوشن جانی که نکرده ست کجاست؟تیغ مژگان تو و خنجر فولاد یکیست
8. ۸دل چو با خویش نباشد، چه گلستان، چه قفسبوستان پیش من وکنج غم آباد یکیست
9. ۹عکس یار است که دارد همه جا جلوه، حزینچهره پرداز، در آیینهٔ ایجاد یکی ست