1. ۱خوشا دمی که مرا دیده از غبار برآیدز گرد هستیم آن نازنین سوار برآید
2. ۲همین بس است که خود چاک می زنم به گریبانز دست کوته ما بیش ازین چه کار برآید؟
3. ۳ز سرگذشته، به راهت نشسته ایمکه تاکینگه به عربده، زان چشم میگسار برآید
4. ۴بغیر از اینکه به سرگشتگی جهان به سر آریدگر چه کام دل از دور روزگار برآید؟
5. ۵چه آتشی ست حزین ، این که در جگر زده عشقت؟به یک صفیر تو، دود از دل بهار برآید