1. ۱از آن بر گرد دنیا چشم عشرت کیش می گرددکه دل را وحشت از مکروه دیدن بیش می ‎گردد
2. ۲کم از کژدم نباشد، اختلاط تلخ گفتارانگزیدن چون زبان عادت نماید، بیش می گردد
3. ۳لباس عاریت گردید سلطان را دو گز دیباازین پیرایه چون عریان شود درویش می گردد
4. ۴درین محفل برای دیگران چون شمع می سوزمبه کار خود نیاید هرکه خیراندیش می گردد
5. ۵حزین ، چون شمع محفل، فارغ از اندیشهٔ رزقمچو روزی از دل خود گشت، بی تشویش می گردد