1. ۱لوح دل را اگر از نقش دوبی ساده کنیخاطر از خانقه و میکده آزاده کنی
2. ۲هر سر خار بیابان شجر طور بوددیده گر آینه حسن خداداده کنی
3. ۳در خرابات به یک ساغر می نستانندتکیه تا چند به این خرقه و سجاده کنی؟
4. ۴چون صراحی همه مقبول مغان می گرددسجده ای چند که در پای خم باده کنی
5. ۵ای که خنگ فلکت زیر رکاب شرف استچه شود گر نظری جانب افتاده کنی؟
6. ۶تو به این حوصله، با عشق ستیزی هیهاتدل مگر درخور خیل غمش آماده کنی
7. ۷چه کم از قدر تو ای خسرو خوبان گرددگر نگاهی به حزین دل و دین داده کنی؟