1. ۱بردم به لحد زان رخ افروخته، داغیحاجت نبود تربت ما را به چراغی
2. ۲گر خشک لبم، بادهکش ساغر عشقمدل را به لب، از هرگل داغی ست ایاغی
3. ۳کیفیت صهباست به جام سخن منای باده گساران، برسانید دماغی
4. ۴راه سر آن چشمه که گم کرد سکندرما تا در میخانه رساندیم سراغی
5. ۵از تربت ما می گذرد یار، سبکبارای بارکشان غم دل، لابه و لاغی
6. ۶شمعی که نه در پرتو رخسار تو سوزددر دیدهٔ پروانه نماید، پر زاغی
7. ۷وصل ار نبود، راه خیال تو نبسته ستباز است به روی دل تنگم، در باغی
8. ۸داغ دل ما، از نفس گرم شکفته ستای لاله، تو افروختهای دامن راغی
9. ۹پرسی چه ز آتشکدهٔ عشق، حزین را؟زاهد، تو به راحتکدهٔ کنجِ فراغی