1. ۱در آفتاب رخش آب باده تاب انداختچه آب بود که آتش در آفتاب انداخت؟
2. ۲هنوز جلوه آن گنج حسن پنهان بودکه عشق فتنه درین عالم خراب انداخت
3. ۳قضا نگر که: چو پیمانه ساخت از گل منمرا بیاد لبش باز در شراب انداخت
4. ۴فسانه دگران گوش کرد در شب وصلولی بنوبت من خویش را بخواب انداخت
5. ۵بیا و یک نفس آرام جان شو، از ره لطفکه آرزوی تو جان را در اضطراب انداخت
6. ۶ز بهر آنکه دل از دام زلف او نرهدبهر خمی گره افگند و پیچ و تاب انداخت
7. ۷ندیده بود هلالی عذاب دوزخ هجربلای عشق تو او را درین عذاب انداخت