1. ۱بتم چو ساغر یاقوت ناب می‌گیردگل از حرارت می در گلاب می‌گیرد
2. ۲از آن نفس که بدیدم به خواب چشم خوشتگمان مبر که مرا بی‌تو خواب می‌گیرد
3. ۳مگر ز روی تو یک ذره می‌شود پیداکه مه هلال شد و آفتاب می‌گیرد
4. ۴فروغ چهرهٔ خوبت که آب رویم بردچه آتشی است که در شیخ و شاب می‌گیرد
5. ۵من از برت نگریزم که الچی غم توچو رستم است که افراسیاب می‌گیرد
6. ۶درون کوی خرابات نیستی، حیدربه یاد لعل تو جام شراب می‌گیرد
7. ۷فروغ بادهٔ لعلی درون جام بلورچو آتش است که از روی آب می‌گیرد