1. ۱گفته ای الیوم اکملت لکم دین الهدیآن زمان کین رحمت مهداة اهدا کرده‌ای
2. ۲تا ز مهر او تواند صبح صادق دم زدنغرّه او را ز نور مهر غرّا کرده‌ای
3. ۳تا بود شب آیتی از گیسوی مشکین اوطره‌های لیل را از وی مطرا کرده‌ای
4. ۴تا نسیم جعد او همراه کرده نکهتیزو همه آفاق را پر مشک سارا کرده‌ای
5. ۵شمه‌ای را از نسیم گلستان خلق اورشک انفاس روان‌بخش مسیحا کرده‌ای
6. ۶آن ملاحت داده‌ای او را که از یک دیدنشیوسفان شش جهت را چون زلیخا کرده‌ای
7. ۷در بهار شرع از باغ ریاحین و خضرصحن غبرا را چو سطح چرخ خضرا کرده‌ای
8. ۸کوس سبحانی بنام آن شه گیتی زدهمهر منشور جلال او را منیرا کرده‌ای
9. ۹در معارج از مدارج داده او را ارتقاکم کسی را واقف از اسرار اسری کرده‌ای
10. ۱۰گاه رمی او ز قول ما رمیت اذرمیتبر رموز مخفی توحید احیا کرده‌ای
11. ۱۱اصفیا را صف زدن فرموده بر درگاه اوعیش ارباب صفا زیشان مصفا کرده‌ای
12. ۱۲بر زبان نطق مهر خامشی پس چون زنمچون تو کشف سر عشق از من تقاضا کرده‌ای
13. ۱۳کشور جان را گرفته از کف سلطان عقلبا سپاه عشق شورانگیز یغما کرده‌ای
14. ۱۴خسروانه نکته شیرین به گوش جان منخوانده و آفاق را پرشور و غوغا کرده‌ای
15. ۱۵کرده غارت جملگی سرمایه عقل مراجان غم فرسود من آماج سودا کرده‌ای
16. ۱۶ما ظلومیم و جهول از احتمال بار یارگرچه رسواییم یارب نی تو رسوا کرده‌ای
17. ۱۷کی پذیرد شأن ما پستی ز طعن قدسیانقدر ما را چون ز کرمنا تو اعلا کرده‌ای
18. ۱۸از حمال بار کی ترسیم چون تو از کرمحمل ما را صد تلافی از حملنا کرده‌ای
19. ۱۹از طریق لطف و احسان وارهان ما را ز ماایکه مجموع حجاب ما هم از ما کرده‌ای
20. ۲۰غیر لااحصی چه گوید در ثنای تو حسینزان که حمد خویشتن را هم تو احصا کرده‌ای